پایگاه اطلاع رسانی عصر جهان/ رحیم بنام
مجلس تنها کسی که نمی خواهد پیمانکار است.
تبلیغات اغواء کننده با قدرت مادی و معنوی، کهگیلویه را فرا گرفته است و موجی هرچند کوچک اما تهدیدآمیز شکل گرفته و ساخت تونل، یا تعمیر جاده و ریختن آسفالت را برگ برنده در انتخاب کاندیدای مناسب برای مجلس دهم در حوزه‌ی انتخابیه‌ی کهگیلویه‌ی بزرگ قلمداد می کنند.
پیمانکار با هر سطحی از دانش فنی یک نیروی اجرایی است و مبرهن است که جای او هر جا که باشد در امور قانونگذاری نیست. اگر خیلی کاربلد هست بیاید و سکان امور اجرایی را در شهرستان برعهده بگیرد. منعی ندارد و هر کسی آزاد است برای نمایندگی مجلس ثبت نام کند، اما غرض از این نوشتار مغلطه ای است که با استفاده از آن می خواهند وکالت مردم را بر عهده بگیرند؛ یعنی تلاش برای تکیه زدن بر جایگاه قانونگذاری با معیارها و فاکتورهای بدنه‌ی اجرایی!
این پرسش مطرح است مگر کسی هست که علاقمند به کار پیمانکاری باشد و نسبت به احداث تونل و اخذ قرارداد جاده‌ای مانند کریدور شمال به جنوب بی میل باشد؟ و چه بسیار پیمانکارانی که دنبال واسطه می گشتند تا زیر مجموعه‎ی پیمانکار اصلی قرار بگیرند و اما به دلایل واضحی برایشان میسر نشد و حسرت به دل مانده‌اند. درست است که می‌گویند بر اساس ظوابطی کارهای این‌چنینی واگذار می شوند اما ابهام اینجاست؛ برنده شدن در یک مناقصه برای احداث تونل چه مزیتی برای اخذ وکالت مردم در جایگاهی که قرار است در راس امور باشد ایجاد می کند؟
آیا بهتر نیست کسی که توانایی کار اجرایی دارد در همان بخشی که تخصص دارد فعالیت کند؟ و اگر بنا به هر دلیلی تصمیم به ورود به بحث وسیع و رفیع نمایندگی مجلس دارد لااقل دنبال معیارهای مناسب همین جایگاه بگردد و به مردم اعلام کند؟
منکر زحمات کسی نباید شد و در جای خود از تلاش هر کسی برای توسعه‌ی استان باید تقدیر کرد اما معتقدیم انجام کار پر سود پیمانکاری نباید دستاویزی برای فریب افکار عمومی قرار بگیرد و سرنوشت سرزمین مهد دانش و فرهنگ کهگیلویه‌ی بزرگ در مسیر انحطاط قرار بگیرد.
سخن آخر اینکه اگر کسی بنا به جایگاهی که دارد و قدرتی که در سیستم به دست آورده است برای توسعه‌ی منطقه‌ی کمتر توسعه یافته‌ای چون کهگیلویه کاری کرده است، کارخانه ای احداث کرده است، سدی ساخته است یا زیرساخت کشاورزی فراهم آورده است بیاید و به مردم بگوید و مردم هم نشان داده اند ناسپاس نیستند، اما منت انجام کار پر سود را بر مردم گذاشتن توهینی آشکار به شعور مردم است.