به گزارش پایگاه اطلاع رسانی عصر جهان،عصر امروز عدل هاشمی پور نامزد حوزه کهگیلویه بزرگ با حضور در ورزشگاه شهر لیکک مورد استقبال قرار گرفت.

برخی نکات سخنرانی عدل هاشمی پور به شرح زیر است:

• تمام استعداد و پروژه های کهگیلویه بزرگ از معدن فسفات چرام تا معدن نیترات دیشموک، سدمارون، سدکوثر، صحرای کلاچو، فولاد بهمئی، پتروشیمی های دهدشت و لیکک و …. را به خوبی میشناسم و برای آنها برنامه دارم.
• ای سد مارون، ای سد کوثر آماده باش؛ من آمده ام؛ من آمده ام تا این مردم از آب آشامیدنی مناسب استفاده کنند.
• هاشمی  گفت: آمده ام تا سرمایه گذار جذب کنم برای ۳۰۰ هکتار زمینی که به فولاد بهمئی داده شده و دنبال سرمایه گذار است.
• نامزد دهمین دوره ی مجلس شورای اسلامی با بیان اینکه تا موقعی که تنگ نظر باشیم پیشرفتی نداریم، بیان کرد: بیایید با همدلی جمع شویم و شهرمان را آباد سازیم و با بیکاری مبارزه کنیم و اگر جوانان را نجات ندهیم آیندگان ما را نخواهند بخشید.
• هاشمی با اشاره به اینکه فرصت سوزی نکنیم و از گذشته عبرت بگیریم، خاطرنشان کرد: اگر نمایندگان قبل از فرصت ها استفاده می کردند و کارهای اساسی را انجام می دادند الان این همه جمعیت بیکار نداشتیم.
• تنها چیزی که مرا ترغیب به کاندیداتوری مجلس کرد، نظارت بر اجرای قانون، ایجاد تحول اقتصادی در شهرستان و بحث اشتغال جوانان بوده است، افزود: من آمده ام تا این شهرستان را از بن بست و محرومیت نجات دهم.
• وی با اشاره به اینکه کهگیلویه بزرگ تاب تحمل سیاست بازی، قبیله گرایی و جناح بازی را ندارد، گفت: ما همه با هم برادریم و باید به هم کمک کنیم و با این همه اطلاعات و تجربه ای که در کشور در حوزه های شهرسازی، سدسازی، راه آهن و مترو دارم، برای تحول اقتصادی و مبارزه با بیکاری آمده ام و اگر در این راه بسوزم، به سوختنم افتخار می کنم.
• هاشمی با بیان اینکه دنبال پست و مقام نیستم، گفت: برخی ها گفته اند که من یعنی عدل هاشمی به مردم پول می دهم، آیا من واقعا به شما و یا کسی پول داده ام!
• وی با بیان اینکه امروز ماموریتم برای کارهای اقتصادی است، گفت: اگر با بلدوزر بر روی جنازه من رد شوند و در مسیر من مین بکارند، مطمئن باشید صحنه خدمت رسانی به مردم را ترک نمی کنم و پیروز انتخابات هستم.
• هاشمی عنوان کرد: اگر نوبتی ما باشد نوبت ماست، شما در سال های گذشته خلاقیت و نوآوری و هرچه داشتید گذاشتید، پس بگذارید ما هم تجارب خود را به منصه ظهور برسانیم، چرا این همه حسادت!