كارگردان تئاتر خياباني كوچ پنج شنبه شب در گفت و گو با ايرنا گفت:تئاتر كوچ حكايت زندگي جنگزدگاني است كه هيچ گاه به شهر و به زندگي خود برنگشتند.
بهنام كاوه با بيان اينكه اجراي تئاتر خياباني در فضاي آزاد سبب آشتي مردم با تئاتر مي‌شود بيان كرد: قصه اين تئاتر در اصل قصه مردم شهر آبادان است، شهري كه مردم آن را ساخته بودند اما جنگ آن را خراب كرد و مردمي كه به اجبار مهاجرت كردند حكايت اين نمايش است.
كاوه افزود: اين تئاتر نمايش زندگي تك تك ماست، تك تك مردمي كه وقتي خاك آبادان را ترك كردند دلشان را در اين خاك جا گذاشتند.
وي تئاتر خياباني را هنگامي موفق مي داند كه مكاني ثابت براي اجراي تئاتر خياباني فراهم باشد.
اين هنرمند ادامه داد: متاسفانه تئاتر مورد بي مهري قرار گرفته است و به همين دليل تماشاچي ما براي ديدن اين نوع نمايش دچار سردرگمي مي‌شود چنانچه فضاي ثابتي در بوستان ها براي اجراي اين نوع تئاتر داشته باشيم به طور قطع تماشاچي افزايش مي يابد.

كاوه ضمن اشاره به برگزاري مراسم روز جهاني تئاتر در سه شهر ايران و برگزاري مراسم اين روز در آبادان گفت: علاقه مندان به هنر تئاتر سعي كرده اند مردم را با تئاتر آشتي دهند و هدف ما اين است كه مردم به وجود تئاتر احساس نياز كنند و آن را جزو سبد خانوار خود قرار دهند.
بهنام كاوه هنرمند آباداني كه تجارب وي در تئاتر خياباني با شهرتش عجين شده است.
تئاترخياباني كوچ به نويسندگي، كارگرداني و بازيگري بهنام كاوه است و روايتگر بخشي از زنگي جنگزدگي است.
امروزه در جهان از تئاتر خياباني براي دستيابي به اهداف خاص سياسي، فرهنگي و آموزشي براي جلوگيري از آسيب‌هاي اجتماعي و اخلاقي استفاده بهينه‌اي مي‌شود.
تئاترهاي خياباني به طو عموم دربرگيرنده مضامين اخلاقي، اجتماعي، سياسي و فلسفي است كه به كمك تكنيك‌هاي خاصي به مخاطب ارائه مي‌شوند.
در نمايش‌هاي خياباني، بازيگر و تماشاگر معناي ديگري مي‌يابند با هم يكي مي‌شوند و حتي گاهي جايشان را با هم عوض مي‌كنند. تئاتر خياباني با ‌عنوان رسمي street theater از اجراي نمايش‌هايي در دهه‌هاي دوم و سوم قرن بيستم در مكان‌هاي عمومي كشورهاي اروپايي از جمله روسيه، فرانسه، آلمان و هلند كه پس از آنها به سراسر جهان غرب كشيده شد شكل گرفت.