عصرجهان-
سیلاب ناداری
مخمل و مخمل‌ها را دریابیم
با عرض تسلیت شهادت مولی‌الموحدین علی (ع)
 ترسم از شرک است، این شرک جلی است
ورنه می‌گفتم: خدای من علی است
آن سحرگاهی که فرقت شد دو نیم
طفل نوپای عدالت شد یتیم.
عامل فقر به عنوان یک پدیده واقعیت ناخوشایند اجتماع است و اصل دین اسلام فقر و تنگدستی را جزو یکی از مصیبت‌های بزرگ و از جمله بلاهای جامعه بشری که تا سرحد نابودی آن تأثیر دارد، معرفی نموده است و ریشه‌کنی آن از اجتماع را اصلی‌ترین هدف وجهه همت خود قرار داده است.
 پیامبر اسلام (ص) که بنیان‌گذار مکتبی است که همه ما مسلمانان به آن اعتقاد راسخ داریم فرموده است: «من لا معاش له لا معاد له» کسی که زندگی مادی ندارد زندگی معنوی هم نخواهد داشت.
 امام علی (ع) چنین توصیه می‌فرمایند:
خدا را خدا را درباره‌ی طبقات فرودست که هیچ چاره‌ای ندارند: از مساکین و محتاجان، سختی‌کشیدگان و زمین گیران.
 از دید آن حضرت؛ فقر همان مرگ بزرگ است.
وجود فقر شدید وسیع در یک جامعه، نشانه ناسالم بودن طرز کار نظام اقتصادی و شکست آن از نظر تأمین عدالت اجتماعی است. پیدا شدن فقیر و زیستن افراد زیر خط فقر مبین این حقیقت است که جامعه نتوانسته به میزان کافی، کار و فرصت اشتغال با درآمد مکفی برای جمعیت خود ایجاد نمایند.
از همین روی؛
زیر خط فقر اینجا صف کشیدند مردمان
 هی اضافه می‌شود جمعیت محتاج نان
در استان ما نیز علیرغم کاهش قابل‌توجه حجم فقر در دوران بعد از انقلاب اسلامی در مقایسه با دوران قبل از انقلاب، ملاحظه می‌شود که هنوز به علت توسعه‌نیافتگی و تزلزل ساختارهای اقتصادی - اجتماعی و عدم تحقق رشد اقتصادی پیش‌بینی‌شده در برنامه‌های میان‌مدت توسعه از یک‌سو وجود فشارهای تور می‌شدید و فقدان مکانیسم‌ها و روش‌های مناسب حمایتی برای برخورداری جامعه از امکانات و فرصت‌های برابر که موجب توزیع نابرابر درآمدها و ثروت میان اقشار جامعه گردیده منجر به تشدید فقر و گسترش شکاف‌های درآمدی در سال‌های اخیر شده و به عنوان مهم‌ترین معضل اقتصادی - اجتماعی استان نمود پیداکرده است.
و نتیجه آن شده است که نباید می‌شد. نمونهٔ آن دختر خردسال پاکبان دهدشتی بود که دل همه را بدرد آورد و احساسات همه را جریحه‌دار نمود. همان زمان عرض کردم
که صد البته این یک نمونه از صدها موارد این‌چنینی است که در استان ما وجود دارد.
و حقیقت این است که اگر کسی به جد دنبال چنین موارد بگردد و مورد مداقه قرار دهد مواردی اسفناک تر از این وجود دارد؛ که امروز مورد به مراتب اسفناک تر از آن «سرکار خانمی از روستای سرگچ بخش دیشموک بود که آه از نهاد همه بلند کرد و چه‌بسا در آینده مورد اسفناک تر از این نیز پیدا شود.
به‌هرروی باید از اصحاب رسانه و به خصوص دست‌اندرکاران سایت وزین کبنا نیوز و دیگر عزیزانی که در اطلاع‌رسانی و نشر مطالب این‌چنینی همت کرده‌اند سپاسگزار بود.
تلنگر و هشداری به مسئولان استانی ما بود تا واقف شوند و بدانند برای اینکه توسعه و پیشرفت در جامعه‌ای‌ شکل‌گرفته و به ثمر برسد، لازمهٔ آن، در عقلایی شدن معرفت‌ها وقوف افراد، ترویج روحیهٔ همه خواهی افراد برای عضویت در جامعه و مشخص شدن روابط آنان به روابطی معلوم، مشخص و منظم خواهد بود.
در این صورت می‌توان از نیروی انسان‌ها و توان عظیم و بالقوه آنان و از جمله، سرمایه‌های آنان بهتر استفاده کرد، این امر می‌تواند بهره‌وری بهتر و کارآمدتر سرمایه و تکنولوژی مواد و انرژی را نیز شکل داده و روش‌های برخورد با مسائل و مشکلات فردی، خانوادگی و اجتماعی و اقتصادی و… را بهبود بخشند.
متأسفانه نمونه‌های فقر در استان کهگیلویه و بویراحمد بسیارند، اما چیزی که در میان مشکلات بسیار، کم است، راه‌حل و توجه دولت‌مردان این استان است که در مواردی بعضاً بیشتر به فکر حفظ صندلی و کرسی خود و حفاظت از موقعیتشان هستند تا تلاش برای حل مشکلات و خدمت به مردم.
سحر دیدم درخت ارغوانی
کشیده سر به بام خسته‌جانی
به گوش ارغوان، آهسته گفتم
بهارت خوش که فکر دیگرانی.
رسالت بهزیستی و کمیته امداد استان کهگیلویه و بویراحمد چیست؟ و چه کسانی را تحت حمایت و پوشش خود قرار داده‌اند؟ و صد البته که در این بین نه‌تنها کمیته امداد و بهزیستی بلکه تمامی نهادها و سازمان‌های دیگر مقصرند.
فرق است بین آن‌که 《گلیم خویش بدر می‌برد ز موج》؛ تا کسی که 《سعی می‌کند که بگیرد غریق را》
شمع محفل شاهان شدن ذوقی ندارد، خوش آن شمعی که روشن می‌کند ویرانه‌ای را...
مطمئن باشید از آغازی که در آرامش سرمدی، هستی می‌پذیرد تا پایانی که به جاودانگی می‌پیوندند، هیچ‌چیزی تلخی زندگی را در کام بشریت شیرین نمی‌کند، مگر عشق‌ورزی به انسان‌ها و دیدن خنده و شادی آن‌ها.
زمامداران امور در استان کهگیلویه و بویراحمد هیچ‌گاه سعی نکرده‌اند تا به فقر به صورت ریشه‌ای و بنیادی نگاه کنند
 و هیچ‌وقت تلاش مسئولین در جهت از بین بردن این پدیده شوم به صورت ریشه‌ای نبوده است، بلکه اکثر تلاش‌ها یا در حد حرف و شعار و عده بوده است و یا در چارچوب برخی کمک‌ها خلاصه‌شده و بس.
به علت‌ها توجهی صورت نمی‌گیرد و سعی نمی‌شود تا عوامل بروز فقر در استان ریشه‌کن شود و کمک‌ها همیشه به صورتی انجام می‌شود که نه‌تنها فقر از بین نرفته، بلکه م‍ردم را به وابستگی و نیاز همیشگی کشانده است.
به‌هرروی
از دلسوزان واقعی استان مانند نماینده محترم ولی‌فقیه حضرت آیت‌الله ملک حسینی انتظار می‌رود که بدون در نظر گرفتن هر نوع ملاحظات با مدیران بی‌تفاوت، بی‌اعتنا و کم‌کار و احیاناً متخلف قاطعانه برخورد نموده و انتظار اقدام‌های سازنده بیشتری از نماینده عالی دولت در استان یعنی استاندار محترم می‌رود. این حداقل انتظار مردم محروم این استان از نمایندگان مقامات ارشد نظام مقدس جمهوری اسلامی است.
سرانجام آنکه:
همهٔ ما (هم مردم و هم مسئولان) باید در راه زودن فقر و توسعه استان، دامن همت بر کمر زده و دست در دست هم دهیم تا دیار و میهن عزیز خویش را کنیم آباد

______
شنیدم که پیری به راه حجاز
 به هر خطوه کردی دو رکعت نماز
 چنان گرم رو در طریق خدای
 که خار مغیلان نکندی ز پای...
 یکی هاتف از غیبش آواز داد
 که ای نیکبخت مبارک نهاد
مپندار اگر طاعتی کرده‌ای
 که نزلی بدین حضرت آورده‌ای
 به احسانی آسوده کردن دلی
 به از الف رکعت به هر منزلی
--------------
سید علی سینا رخشنده‌مند
عضو بنیاد ملی نخبگان ایران، مدرس دانشگاه‌های تهران

فیلم
«مخمل نمازی» زنی که 30 سال پیش به خاطر بیماری روماتیسم فلج می‌شود و همسرش او را با دو فرزند عقب‌مانده ذهنی در روستای صعب‌العبور «سرگچ» دیشموک رها می‌کند، او روزگار را با 10 رأس بز زیر یک سقف می‌گذراند و کسی هم نیست که به فریاد او و فرزندان معلولش برسد، «نازلی زهرا» دختر 40 ساله «مخمل» نه می‌تواند حمام کند نه می‌تواند به مادر غذا بدهد، خانواده «مخمل» نه یارانه می‌گیرند و نه تحت پوشش سازمان بهزیستی و کمیته امداد هستند.»«مخمل» زنی که 30 سال پیش به خاطر بیماری روماتیسم فلج می‌شود و همسرش او را با دو فرزند عقب‌مانده ذهنی در روستای صعب‌العبور «سرگچ» دیشموک رها می‌کند، او روزگار را با 10 رأس بز زیر یک سقف می‌گذراند و کسی هم نیست که به فریاد او و فرزندان معلولش برسد، «نازلی زهرا» دختر 40 ساله «مخمل» نه می‌تواند حمام کند نه می‌تواند به مادر غذا بدهد، خانواده «مخمل» نه یارانه می‌گیرند و نه تحت پوشش سازمان بهزیستی و کمیته امداد هستند.»