چرا ما به اینجا رسیده ایم نمی دانم . *فقط همین را میدانم که پس از جنگ بسیاری از آنهایی که برای وطن من و ما تصمیم میگرفتند از قبیله ما نبودند**آری از قبیله ما رزمندگان جبهه و جنگ نبودند*.
پایگاه خبری عصرجهان؛حبیب جهان آرا_ در سالهای گذشته سریالی با نام (بازگشت پرستوها ) از تلویزیون نمایش داده می شد و آن سریال بر اساس آنچه با اسرای ما در عراق رفتار می شد ساخته و پرداخته گشته بود.
چه اضطراب و هیجانی همچون آتشی در نیستان بر پا می شد تا جایی که بیاد دارم از شدت تاثر و عصبانیت تند تند در خانه قدم میزدم
چون تحمل روایت و حکایت بچه های دربند اسارت برایم غم انگیزتر از هر مصیبتی بود. زیرا اسارت سرنوشتی پر ابهام بود
اسارت واژه ایست که در کوله بارخویش باری سنگین دارد. باری سنگین از درد و رنج و فرسودگی جسم و جان ، باری از معانی بی مانند با هر آنچه بپنداری، واژگانی لبریز از غم و اندوه و روزنه ای به دنیایی که آنسوی آن ناپیداست و مفاهیم در این کلمات بمانند پتکی بر ملاج انسان دردمند و احساسگر و آگاه فرود می آید خوشا آنکه هیچی نمی فهمد زیرا در قاموس فهمیدگی ، به وادی بی نهایت گام نهادن است و در جامعه ای که ارزشها در میزان باورها کفه آن سر بر هوا هست فهمیدن چه ارزشی دارد . بیچاره آنانی که فهمیدند و می فهمند زیرا آنها با آرامش نزیستند و چه غریبانه از کوچه زندگی گذشتند و می گذرند . آری چه بسیار دشوار است در شرح اسارت و رنجهای آن نوشتن ، آن هم کسی که خود رنج اسارت ندیده است، زیرا *به دریا رفته می داند مصیبتهای طوفان را* . اسارت ،رفتن در راهی خواهد بود که آنسوی آن ناپیداست . وقتی کسی را به اسارت میبرند چه می داند سرانجام وی چه خواهد شد زیرا به سفری بی اختیار برده میشود که پایان آن سراسر از ابهام است
این نوشتار ناچیز را به دوستان همرزم خود و همه آزادگان که در دوران جنگ، به اسارت رفتند تقدیم می کنم
*دوستان و برادرانم . حاج فریبرز خوب نژاد . شعبان بهمئی . قادر آشنا. حاج پرمهر ، ناصر جشریان . عبدصالح خاک نژاد . مجید خوب . ثارالهی* ...... و تمامی آزادگان سرافراز وطن که چه مظلومانه سالهای طولانی در کشور عراق در اسارت بودند
*واما ای اسوه های مقاومت و ایثار*
من نمی دانم چند نفر از شما در اسارت به شهادت رسیده اند زیرا چه شکنجه هایی که از دژخیمان بعثی بجان نخریده اید
و نمی دانم چه تعداد از شما پس از اسارت به جهان دیگر، بارکوچ بسته اید
و نمی دانم چه بسیاری از شما مرارت زخمهای روح و روان بر جای مانده از دوران اسارت را بهمراه خود دارید
و نمی دانم چه دهن کجیهایی که پس از اسارت بر شما روا داشته شد
و نمی دانم و نمی دانم
اما همین را میدانم
*بیستون را عشق کند و شهرتش فرهاد برد*
*رنج گل بلبل کشید و برگ گل را باد برد*
چه بسیار سرنوشتهایی از شما شیران در بند را خوانده ام و با خط به خط آنچه بر سر شما آمد گریسته ام . از آنکه در لیست مفقودالاثرها بود اما اسیر بود و سالیان سال خبری از آن نبود آنگاه که به وطن بازگشت پدر و مادرش از دنیا رفته بودند و دیگری پس از بازگشت خانواده اش تار و مار شده بود و آن دیگری برای خانواده و فامیل ناشناخته بود زیرا سیمای وی در غربت و اسارت دگرگون شده بود و آن یکی چقدر پیر شده بود که رمقی در بدن نداشت و یکی پای خود را در عراق جا گذاشته بود و کسی دیگر دست خویش را و یکی دیگر ،کسی را به نام او بخاک سپرده بودند و فاتحه وی را هم خوانده بودند و چه آنهایی که مظلومانه در غربت و اسارت به شهادت رسیدند آری چه سرنوشتهایی که بیان نمودن آنها کوهی به ضخامت آهن را فرو می ریزد
در روزگار جنگ ، نسل ما با هر انگیزه ای در دفاع از وطن و دین و شرف و یا بهر دلیلی دیگر با اراده ای سرشار از جسارت و شجاعت و همتی استوار و با احساس مردانگی در دفاع از آرمانهای خویش به جنگ رفته ایم
در این میان تعدادی از ما بشهادت رسیدند و تعدادی هم به اسارت رفتند و من و امثال من هم سرنوشتمان به گونه ای دیگر رقم خورد
آنهایی که جام شهادت نوشیدند چه نیکو، به سعادت رسیدند
و آنهایی که به اسارت رفتند چه سالها که رنج اسارت کشیدند.
و من و امثال من گرفتار دنیا و دشواریهای آن گشته ایم و هر چه دویدیم به جایی هم نرسیده ایم
زیرا دنیای ما اندک اندک پس از جنگ عوض شد و فرهنگ گذشت و ایثار و از خود گذشتگی جایش را به دنیا طلبی ، تملق ، چاپلوسی ، سالوسی ، مجیزگویی ، رانت ، تبعیض ، اختلاس ، ربا ، ارتشاء ، زرنگ بازی و صدها صفت ناپسند داد
تا جایی که آن فرهنگ رشادت و شهادت اندک اندک در یادها رنگ باخته است و اکنون کمتر به یاد و خاطرات آن دوران مشقت و سخت پرداخته میشود
چرا ما به اینجا رسیده ایم نمی دانم . *فقط همین را میدانم که پس از جنگ بسیاری از آنهایی که برای وطن من و ما تصمیم میگرفتند از قبیله ما نبودند*
*آری از قبیله ما رزمندگان جبهه و جنگ نبودند*.
چیزی از دست من بر نمی آید جز اینکه از خداوند بی همتای توانا آرزوی تندرستی و بهروزی برای تمامی رزمندگان جبهه و جنگ خاصه آزادگان سرافراز دارم
پایدار باشید اسوه های شکیبایی و مقاومت..
********
*حبیب - جهان آرا*
1401/5/26حد