۱۴ اسفند ۱۳۴۵ دکتر محمد مصدق دولتمرد شهیر ایرانی و رهبر جنبش ملی کردن صنعت نفت ایران پس از تحمل سه سال زندان و چندین سال زندگی در تبعید به سن ۸۴ سالگی در بیمارستان نجمیهٔ تهران درگذشت
مصدق طی سالهای 1330، 1331 و پنج ماه اول سال 1332 عهده دار مقام نخست وزیری بود.
دولت وقت اجازه برگزاری مراسم ترحیم او را نداد و جز یک اعلامیه چند سطری دولتی، مطبوعات از انتشار هرگونه خبر و مطلب دیگر در آن زمینه ممنوع شده بودند.

شایان ذکر است ۲۳ مرداد، براساس طرح امریکا برای سقوط مصدق، فرمان عزل او و انتخاب زاهدی توسط شاه امضا و نصیری فرمانده گارد آن را تسلیم مصدق می‌کند. مصدق ضمن دستگیری نصیری و با آگاهی از وضعیت موجود، ۲۵ مرداد طی نقطی رادیویی از کشف یک کودتا علیه دولتش سخن می‌گوید. شاه که از انجام موفقیت‌آمیز کودتا مطمئن بود، پس از خبردار شدن از شکست کودتا از رامسر به بغداد می‌رود. وضعیت داخلی کشور بسیار بغرنج می‌شود و عملا کنترل کشور از دست مصدق و نیروهایش خارج می‌گردد. اما هنوز خبری از عملیات اصلی نیست.
صبح ۲۸ مرداد ۱۳۳۲، دومین عملیات برعلیه دولت شکل گرفت و این بار منجر به سقوط وی شد. کنترل اماکن اصلی دولتی از دست یاران مصدق خارج و او نیز محل اسکان خود را ترک کرد. مجموعه‌ای از ارتشیان، اراذل، روسپیان و... در نزاع‌های خیابانی و تصرف مراکز حساس با ارتش و بانیان کودتا مشارکت کردند و سرانجام نیز پیروز شدند. در نهایت، روز ۲۹ مرداد مصدق و بیشتر یارانش خود را به شهربانی تسلیم کردند.

مصدق پس از دادگاه‌های مختلف و علیرغم دفاع‌های مستدل و کوبنده، به حبس و اعدام محکوم شد که حکم اعدامش توسط شاه لغو و صرفا به سه سال زندان انفرادی محکوم شد. پس از اتمام زندان، به ملک شخصی اش تبعید شد و بدون آنکه ارتباط ویژه‌ای با کسی داشته باشد، در تنهایی زندگی می‌کرد