عصرجهان:هرچقدر که بگوییم حسین فوتبال ما حیف شد کم گفته ایم و کوتاه  نوشته ایم. از کدام بازی ربیهاوی در آن سالها بنویسیم وقتی که این فوتبالیست با استعداد و نابغه در تمام بازی هایش خوب بود و در همه دیدارها ستاره.
چقدر زود فراموش کردیم روزهای در اوج بودنش را زمانی که بزرگانی همانند پاشازاده و باقری هنوز هم حسین و فوتبال نابش را مثال می
زنند.
می گویند محال بود صنعت نفت به تبریز برود و کریم باقری اولین استقبال کننده ی تیم نباشد، اصرارهای کاپیتان اسبق پرسپولیس را هیچ کدام از صنعت نفتی ها فرامش نمی کنند وقتی که او از علی فیروزی؛ سرمربی آن سالهای نفت می خواست که اجازه بدهد که حسین ربیهاوی برای چند ساعتی مهمان منزل کریم باشد. حسین امروز کجای فوتبال این مرز و بوم است و کریم باقری کجای آن؟!
حسین ربیهاوی را باید دوباره شناساند، فوتبالیست دوپایی که امروز بیشترین ممارست ورزشی اش پلک زدن در گوشه منزل و تماشا کردن بازی کودکانش است، اتفاقی که عرق شرم را بر پیشانی ما می گذارد، شما که مسئولید و شما که کوچه ی(علی چپ) را برای نگاهتان برگزیده اید، نمی دانم!نگاه ها را به سوی او بازگردانید. حسین ربیهاوی خاطره ساز دهه هفتاد هنوز هم می تواند سرمایه ای باشد برای فوتبال آبادان. او در سوابق ورزشی اش حضور در  تیم های منتخب نوجوانان، جوانان، امیدخوزستان، تیم ملی جوانان ، امید ایران و تیم باشگاهی صنعت نفت آبادان دیده می شود.