وقتی متفقین شهریور ۱۳۲۰ از شمال و جنوب به ایران حمله کردند، ارتش شاهنشاهی به دستور رضاشاه تسلیم شد. ارکان نظامی کشور از هم پاشید و فقط اینجا و آنجا مردانی ماندند که غیرتشان اجازه نمی‌داد دروازه‌های شهر و پادگان‌ها را به روی نیرو‌های بیگانه باز کنند. به همین دلیل، آتش به اختیار، دست به مقاومت زده و تا پای جان با دشمن جنگیدند.

یک‌ نمونه از این مقاومت مربوط به دریادار غلامعلی بایندر، فرمانده نیروی دریایی و برادر جوان‌ترش ناوسروان یدالله بایندر و تنی چند تن از دیگر دلاوران نیروی دریایی ایران می‌شود.

وقتی در نخستین روزهای شهریور ۱۳۲۰، متفقین بی‌طرفی ایران در جنگ جهانی را نادیده گرفتند و در سپیده‌دم سوم شهریور، روس‌ها از شمال و انگلیسی‌ها از جنوب از طریق هوا و دریا به ایران حمله کردند، یدالله که برادر جوان‌تر بود و فرماندهی ناوگان شمال را بر عهده داشت، هسته اصلی مقاومت را در بندر انزلی علیه ارتش سرخ شوروی تشکیل داد. برادر بزرگ‌تر یعنی غلامعلی هم فرماندهی مقاومت در جنوب را به‌عهده گرفت.

هر دو برادر به همراه همرزمانشان در برابر دشمن متجاوز ایستادند و در آخر، به مقام رفیع شهادت رسیدند.

مقبره دریادار غلامعلی بایندر در پایگاه نیروی دریایی ارتش جمهوری اسلامی ایران در خرمشهر قرار دارد و پیکر برادر جوانش هم در بندرانزلی آرمیده است.

منبع: دافوس مدیا/خبر فوری