در ارزیابی توانمندیهای مدیریتی، باید توجه داشت که تقوا و اخلاق فردی در یک فرد نیکو و پسندیده است، اما به تنهایی نمیتواند معیاری برای سنجش مدیریت مؤثر باشد. معیارهای سنجش مدیران و مسئولان باید بر اساس تقوای جمعی و عملکرد اجتماعی آنها باشد.
پایگاه خبری عصرجهان؛ خلیل جهان تاب پور-مدیری ممکن است فردی با تقوا و با اخلاق باشد این مدیر از نظر فردی نیکو و پسندیده به نظر برسد، اما نمیتوان به سادگی گفت که این فرد یک مدیر خوب است. عیار مدیران و مسئولان نباید تنها با تقوا و اخلاق فردی سنجیده شود.
معیار سنجش مدیران و مسئولان باید تقوای جمعی و اخلاق جمعی باشد، زیرا آنها در مقابل جمع و جامعه مسئولیت دارند. سنجش مدیران و مسئولان باید بر اساس عمل جمعی، مسئولیت جمعی و راندمان اجتماعی باشد.
بدین معنا، اگر مدیری به لحاظ فردی انسان با تقوا و با اخلاقی باشد اما نتواند توان اداره، بهرهوری و راندمان منابع انسانی و مالی سازمان را بهکار بندد، نمیتوان به او لقب "مدیر خوب" داد.
علاوه بر این، اگر نماینده مجلس نتواند از ظرفیت نمایندگی خود بهگونهای مؤثر در راستای احقاق حقوق موکلان خود در سطح محلی و ملی اقدام کند، نمیتوان او را نماینده خوبی به حساب آورد. در نتیجه، مسئولیتپذیری و توانایی مدیریت در سطح جمعی و اجتماعی ضروری است و باید در ارزیابیها لحاظ شود.
این نکات میتواند به بهبود استانداردهای مدیریتی و نمایندگی در جامعههای ما کمک کند و نیاز است که جامعه برای انتخاب افراد مؤثر و تصمیمگیرندگان دلسوز تدابیر لازم را در نظر بگیرد.