پایگاه خبری عصرجهان؛صدای مردم - متاسفانه مشاهده می‌شود که بسیاری از سازمان‌ها، شرکت‌ها و فروشگاه‌ها با آموزش و پرورش قراردادهایی را منعقد می‌کنند، اما نتیجه این همکاری‌ها معمولاً به نفع معلمان نیست. برای مثال، بیمه تکمیلی درمان فرهنگیان نهایتاً کمترین پوشش را ارائه می‌دهد و پذیرش آنلاین برای آن فراهم نیست.

از سوی دیگر، حقوق معلمان معمولاً از طریق بانک ملی پرداخت می‌شود، اما این پرداخت‌ها همواره با کمترین و بدترین تسهیلات مالی همراه است.

افراد و فروشگاه هائی که با آموزش و پرورش قرارداد می‌بندند، به دلیل درصدهایی که به این نهاد می‌پردازند، باعث افزایش نهایی پرداختی معلمان در قبال دریافت کالا و خدمات می شود و معلمان از سر استیصال به این شرایط تن دهند

یه فروشنده یا مغازه دار پس از از چند سال فعالیت سرمایه قابل توجهی به دست می‌آورند، در حالی‌که فروشگاه تعاونی مصرف فرهنگیان با وجود داشتن مشتریان ثابت و برگشت قطعی اصل سرمایه، همچنان رو به افول رفته و دچار ناترازی و اختلاس است.
علاوه بر این، صندوق ذخیره فرهنگیان که با پول معلمان شکل گرفته، به‌طور مؤثری در اختیار آن‌ها قرار نمی‌گیرد و معلمان واقعاً از این منابع و شرکت‌ها بهره‌ای نمی‌برند.
بخشی از سهام بانک سرمایه که در بدو تأسیس و حدود ۳۰ سال پیش به فرهنگیان داده شد اکنون ارزش آن در حد خرید چند پفک می شود

این وضعیت نشان‌دهنده نیاز به بازنگری در سیاست‌های حمایتی از معلمان و تأمین منافع آنهاست تا شرایط بهتری برای این قشر زحمتکش فراهم شود و نظام آموزشی کشور تقویت گردد.

البته معلمان باید رفتار خود را در برخورد با اینگونه موارد و موارد مشابه مورد ارزیابی قرار دهند که آیا واکنش ها متناسب با کنش ها است