پایگاه خبری عصرجهان -متأسفانه در جامعه ما، برخی اوقات از الفاظ و عبارات خاصی استفاده می‌شود که مصداق و تعریف عینی آن‌ها در جامعه کاملاً ناهمخوان با مفهوم شکل گرفته است. به‌عنوان مثال، وقتی می‌گویند "مدارس غیرانتفاعی"، انتظار بر این است که مدارسی شکل بگیرد که هدف آن‌ها سودآوری و تجارت نباشد، اما به عینه می‌بینیم که این گونه نیست.

عبارتی که در اینجا مورد نظر است «صندوق‌های قرض‌الحسنه خانگی» است. از عنوان این عبارت، محدوده عمل این صندوق‌ها به عنوان یک نهاد مالی غیررسمی مشخص می‌شود. اما با این حال، می‌بینیم که در برخی موارد، این صندوق‌های خانگی با روش‌های غیر بانکی اقدام به جمع‌آوری پس‌اندازهای مردم کرده و در نهایت به کلاهبرداری و زیان مردم منجر می‌شوند.

متأسفانه در سطح ملی نیز چنین رویه‌هایی دیده می‌شود که نمونه بارز آن بانک آینده بود. باید به آسیب‌شناسی این مسائل پرداخت و بررسی کرد که چرا با وجود تجربیات تلخ، مردم دوباره در دام این کلاهبرداران می‌افتند.

ابتدایی‌ترین پاسخ، شاید طمع سپرده‌گذاران باشد، اما باید گفت که شرایط اقتصادی نامناسب و بروکراسی نادرست در دریافت تسهیلات خُرد نیز از علل ادامه این کلاهبرداری‌ها به‌شمار می‌رود.

ضرورت دارد که با تأسیس و تقویت نهادهای نظارتی و آموزش‌ و اطلاعات‌رسانی به مردم، به این معضل پایان دهیم و فضایی امن و سالم برای سرمایه‌گذاری و پس‌انداز فراهم کنیم.