پایگاه خبری عصرجهان - اینجانب در بکارگیری عبارات ایل، طایفه و قومیت به دقت عمل می‌کنم و خِست به خرج می دهم و این واژه‌ها را تنها در موارد تاریخی و مردم‌شناسی و جایی که برای تبیین موضوعی وجه تمایزی ضروری بدانم، به کار می‌برم. تاکید من بر شکل‌گیری نظام شهروندی در میان مردم است.

یکی از مواردی که از اصطلاح «ایل» برای تبیین موضوع استفاده می‌کنم، ایل یوسفی است که به مردم‌داری و نوع‌دوستی شهرت دارند. در چند مدت اخیر، مشاهده کرده‌ام که افراد این ایل، امر خیر و پسندیده کمک به همنوعان خود را به صورت ساده و در عین حال اثرگذار انجام می‌دهند.

به عنوان مثال، وقتی فردی نیازمند انجام درمانی و موارد مشابه است و از سوی دیگر امکان تأمین مخارج درمانی و خیلی ضروری خود را ندارد، چند نفر معتمد و مورد وثوق دور هم جمع می‌شوند و فراخوانی در فضای مجازی مطرح می‌کنند. پس از چند روز، مبلغ قابل توجهی از طرف خیرین جمع‌آوری و به فرد نیازمند به صورت شفاف پرداخت می‌شود.

این فرهنگ نیکو به‌ویژه از سوی افرادی که در ایل یوسفی که از وسع مالی خوبی برخوردارند هم انجام می شود و از مال خود انفاق می کنند. اگر همه ما در انجام کار خیر سبقت بگیریم و حتی در این زمینه رقابت کنیم، یقیناً آلام نیازمندان کمتر خواهد شد.

لذا به جهت تقدیر از عمل نیکو و سنت پسندیده ایل یوسفی، با احترام یاد می‌کنم و امیدوارم این الگوهای مثبت به دیگر اقشار جامعه نیز سرایت کند.