پایگاه خبری عصرجهان رئیس جمهور عراق به‌طور سنتی از میان کردها توسط پارلمان انتخاب می‌شود. براساس یک توافق نانوشته میان کردها، مقام ریاست جمهوری به حزب اتحادیه میهنی کردستان واگذار می‌شود و ریاست اقلیم کردستان به حزب دمکرات کردستان اختصاص می‌یابد.

رئیس مجلس نیز معمولاً از میان یکی از اعضای فراکسیون اهل تسنن انتخاب می‌گردد، در حالی که مقام نخست وزیری به شیعیان اختصاص دارد. رئیس جمهور، رئیس بزرگترین فراکسیون مجلس را به‌عنوان نخست وزیر به پارلمان معرفی می‌کند.
در این ساختار سیاسی، قدرت اصلی سیاسی و نظامی در دست نخست وزیر است و نقش رئیس جمهور بیشتر تشریفاتی به شمار می‌آید. این وضعیت نشان‌دهنده تعاملات پیچیده میان اقوام و گروه‌های مختلف در عراق است که برای حفظ توازن قدرت و توافقات داخلی لازم است.
توافقات و ساختار مدیریتی در عراق، فرایندهای سیاسی را شکل می‌دهند که می‌توانند به‌طور مداوم تحت تأثیر شرایط داخلی و منطقه‌ای قرار بگیرند. بررسی این روابط و نحوه تأثیرگذاری آن‌ها بر سیاست‌گذاری‌های کشور ضروری است تا بتوان به آینده سیاسی عراق نگاهی روشن‌تر داشت.