پایگاه خبری عصرجهان؛ علینقی خلیلی
______
مادر ما از اقصی نقاط ّبهمئی نشین از غارون تا مارون، از رامهرمز تا لیکک اعم از زن و مرد آمدیم تا ضمن اجرای سوگ سیاووش بر خاکسترت که به دست نااهلان و نا بخردان خطاکاربه وجود آمده و باعث سوز دل فرزندانت که همانا قوم لرند گردید.آمده ایم به وعده صادق خود که حفظ حراست از تو است.عمل کنیم و تخم نیکت را بکاریم.

فرزندانم:خوش آمدید منکه مردم و پیکرم هم سوخت و دگربار حیات نمیابم.ولی بدانید که مردم اینجا باجان دل مرا دوست داشتند و به وجودم افتخارمیکردند
آنکه مرا سوخت و زغال کردند.یا از   فرزند ناخلفم بودند و یا بیگانه!!   انتظار دارم نگذارید تخمم در سرزمین باوفایان و شیرمردان برچیده شود.امروز که شنیدم غیرت نشان داده و در اینجا حضور یافتید افسوس خوردم و گریه کردم.و اگر مثل هرساله سبز و سرپا بودم  آغوَش مادریم را باز و همه فرزندانم را با مهرمادری در آغوش میگرفتم.
فرزندانم من طی سالها عمرحکومت های پرجلال و جبروتی دیدم و مورد احترام واقع شدم. درهمین ۵۰۰متریم کتیبه باارزش دوره ایلمایی سنگ نگاری گردید.که سلاطین آن تابستانها با ارابه و کالسکه باجاده ای سنگفرش به اینجا می امدند تا از هوای پاک که ما بوجود آوردیم بیاسایند و اوقات خوشی را بگذرانند.
اینجا کوه های گیلویه از
پهلوانان کهن تاریخ ایران است.از طرفی اینجامتعلق به وارثان آریوبزن بزرگ است که جانانه در مقابل اسکندر یونانی که تجاوز بخاک ایران کرد ایستادگی و جان خود و رزمندگانش از دست داد.در اینجا من شاهد روسای قبایل جنگ آور و مردمانی بودم که غیرت و جوانمری خود را از شیره شاه بلوطم به ارث بردند و هرکدام یلی و رستمی بودند. در اینجا مردمانی خدا ترس و میهن پرست زندگی میکنند که بجهت استفاده مداوم از میوه ام آن حس وطن پرستی خود را حفط ووام دار هیچ اهل کرمی نشدند. تاگاها بعنوان مزدور مورد استفاده قرارگیرند
فرزندانم تخمم را بکار و مرتب مواظبت کن تا دگر بار همچون ققنوس سر از خاکستر زمان در آورم و خادم قوم لر گردم
بکار بکار  بکار بکار بکار
و مطمئن باشد که دگربار
یوسف به کنعان بازخواهد گشت.
۱۷آذر۱۴۰۳ دوستدار طبیعت
علینقی خلیلی