*پایگاه خبری عصرجهان* - در شرایطی که تروریست‌ها به طمع عبور از دروازه‌های کشور به کمین نشستند، اسرائیل به دنبال تغییرات بنیادین در خاورمیانه است، آمریکا بر سر شکست «محور مقاومت» و سقوط ایران حساب می‌کند و اروپا نیز در تلاش برای بستن دست و پای جمهوری اسلامی است؛ در چنین اتمسفری، بی‌توجهی برخی به تبعات اقدامات نسنجیده، بسیار نگران‌کننده است. متأسفانه در این میان، برخی با انتشار مطالب جنجالی و غیرتخصصی، تنها به دنبال جذب مخاطب هستند و عمق خطر را نادیده می‌گیرند.

متأسفانه شاهدیم که برخی افراد به جای هم‌فکری، به حمله به مسئولان می‌پردازند:

- یکی به رئیس جمهور حمله می‌کند.

- دیگری رئیس مجلس را هدف قرار می‌دهد.

- یکی دیگر فرماندهان نظامی را می کوبد

- برخی پرچم حجاب و مقابله با بی حجابان را به دست گرفتند

و این افراد و دستجعات فکر میکنند این امنیتی که در آن به سر و کله همدیگر می زنند به سادگی به دست آمده است.

باید یادآوری کرد که این آرامش، نتیجه‌ی خون هزاران شهید در خطوط مقدم است، نه یک اتفاق ساده. هیچ پیروزی بدون وحدت به دست نمی‌آید. اگر خدای‌نکرده خطوط دفاعی شکسته شود و پای بیگانگان و تروریست ها به خاک میهن باز شود، حسرتِ همین روزهای عادی، تلخ‌ترین حسرتی خواهد بود که هرگز جبران نخواهد شد.
وقتی می‌بینید کسی به مسئولین نظام توهین می‌کند، شک نکنید که یا فردی کاملاً جاهل و ناآگاه است و یا عامل مستقیم موساد. در چنین شرایطی، ترک آن جمع، آن کانال یا آن گروه، یک وظیفه اخلاقی است. حضور شما و سکوت شما در برابر این توهین‌ها، به معنای تایید کار اشتباه آن‌هاست و گناه آن به پای شما نوشته خواهد شد.

*ویژگی‌های دلسوزان واقعی*

دلسوزی با توهین و تخریل تفاوت دارد؛ دلسوز نقد می‌کند، نه تخریب. ویژگی‌های یک دلسوز واقعی در زمانه‌ی جنگ عبارتند از:

- زمان شناسی: دلسوز شرایط را می‌سنجد و در زمان مناسب تذکر می‌دهد، نه در اوج تنش.

- حقیقت‌محوری: تحلیل‌هایش بر اساس حقایق است، نه از سر لجبازی یا حسادت.

- اتحاد‌گرا: همیشه به فکر اتحاد مسئولین و مردم است، نه شکاف انداختن.

- هدف والا: دنبال جذب مخاطب یا رضایت مردم نیست، بلکه دنبال رضایت خدا و خفظ نظام است.

- عبور از هوا و هوس های حزبی و جناحی

- امیدبخش: هرگز مردم را ناامید نمی‌کند، بلکه راه نجات را نشان می‌دهد.

عده‌ای که به بهانه «دلسوزی»، تیشه به ریشه نظام می‌زنند، باید بدانند که در این میدان، سکوت در برابر توهین، هم‌دستی با دشمن است. دلسوزی واقعی یعنی درک عمیق شرایط، سنجش دقیق زمان و پرهیز از هرگونه اقدامی که امنیت و وحدت ملی را به خطر بیندازد.