پایگاه خبری عصرجهان؛ خلیل جهان تاب - در این معادله، ایران با داشتن توانمندی‌های نامتقارن (غیرمتقارن) همانند توانمندی موشکی و پهپادی، مین‌های دریایی، جنگ سایبری و اطلاعاتی و شبکه‌ی نفوذ منطقه‌ای جبهه مقاومت و  به جهت عدم توازن قدرت، هزینه‌ی اقتصادی، واکنش جهانی در برابر قدرت تهاجمی و هوایی آمریکا از تخریب مستقیم به سمت «اخلالگری» به معنای فلج کردن آمریکا بدون نیاز به جنگ تمام‌عیار رفته است.
ایران با استفاده از توانمندی‌های نامتقارن آمریکا را تحت فشار قرار می گذارد تا واهمه ورود دوباره به جنگ مستقیم، گسترده و طولانی را دل آمریکا ایجاد کند

در استراتژی ایران مبتنی بر اخلال گری به جای تخریب توانمندی‌های نظامی (موشک، پهپاد، مین) نه برای تخریب فیزیکی، بلکه برای ایجاد اختلال هوشمندانه استفاده می‌شوند. یعنی ایران توانایی «بستن» تنگه (بدون نابودی آن)، توانایی «ترساندن» (بدون شلیک مستقیم)، توانایی «فلج کردن» (بدون جنگ تمام‌عیار) را در مقابل آمریکا دارد
لذا ایران در مقابل آمریکا، با تکیه بر توانمندی‌های نامتقارن، استراتژی «اخلالگری» را به جای «تخریب» انتخاب کرده است و مفهوم قدرت را تغییر داده است