پایگاه خبری عصرجهان؛ خلیل جهان تاب - اختلاف نظر در تمام جوامع وجود دارد؛ کافی است به تضادهای اروپا و آمریکا، یا درگیری‌های کلامی ترامپ با دموکرات‌ها و رؤسای جمهور پیشین که با بدترین الفاظ به هم می‌تازند، نگاه کنیم. مثلاً ترامپ با انتشار تصویر اوباما و جو بایدن در فاضلاب نوشت: «دموکرات‌ها فاضلاب را دوست دارند» و یا دموکرات‌ها برای هفتمین بار تقاضای تصویب «قطعنامهٔ محدودیت اختیارات جنگی ترامپ» را از کنگره درخواست کردند.

ایران جامعه‌ای متکثر است و هیچ فرد، جریان، حزب یا قومیتی توانایی «تمامیت‌خواهی» و «انحصارطلبی» ندارد؛ بنابراین انتظار یکدستی فکری در جامعه شدنی نیست. گرچه برخی اظهارنظرهای سیاسی ممکن است ناصواب باشد، اما تحمل همدیگر با وجود اختلاف نظر، نشانه‌ی پویایی سیاسی است. با این حال، در شرایط بسیار حساس فعلی، تدبیر، عقلانیت توأم با شجاعت و ایمان ضروری است.

وحدت در میدان، خیابان و دیپلماسی، ضرورتی انکارناپذیر است که قطعا در رأس نظام، تدبیر و عقلانیت حاکم است و اعتماد به تدبیر آنان ضروریست.
از سوی دیگر، معتقدان به جمهوری اسلامی و طرفداران حفظ وضع موجود باید پرهیز از تندگویی و تندبینی را سرلوحه کار خود قرار دهند. آن‌ها باید با تحمل متقابل، به تصمیمات حاکمیت احترام بگذارند و در دام احساسات جناحی نیفتند.
فکر نکنیم که جنگ تمام شده است؛ بلکه شروع جنگ اقتصادی ملموس است. لذا ما باید ضمن حفظ خیابان برای خنثی‌سازی نیرنگ دشمنان، با «مصرف درست و بهینه» به کم‌اثر کردن جنگ اقتصادی کمک کنیم. دولت هم باید ضمن شناسایی گلوگاه‌های مفسدان اقتصادی، طرحی نو دراندازد و معبرهای جدیدی برای تجارت خلق کند.
در نهایت، برای عبور از این شرایط حساس، نیاز به وحدت در عین تنوع، اعتماد به تدبیر رهبری و هوشیاری در برابر جنگ‌های پنهان دشمن داریم. هرگز نباید هر متن یا تصوری را به عنوان واقعیت میدان یا آینده‌ی قطعی تولید و منتشر کنیم؛ به‌ویژه متن‌های تفرقه‌انگیز و ناامیدکننده.