نهم اسفندماه سال گذشته و ساعتی پس از تجاوز نظامی آمریکا و اسرائیل به خاک ایران و در حالی که ساعتی به پایان کلاس دانش‌آموزان مدرسه ابتدایی شجره‌طیبه میناب باقی مانده بود تا به خانه برگردند، موشک‌های آمریکایی به مدرسه اصابت کرد و ۱۶۸ نفر از دانش‌آموزان و معلمان به شهادت رسیدند.

در جریان بمباران وحشتناک مدرسه میناب، پیکر بسیاری از شهدا متلاشی شد و برای شناسایی آن‌ها آزمایش DNA انجام شد در این میان اما پیکر کوچک ماکان، دانش‌آموز کلاس اولی شناسایی نشد.

صالح رزم‌حسینی، هنرمند کارتونیست کرمانی پس از اعلام این خبر که ماکان نصیری جاویدالاثر شده است، به عادتی که همیشه دارد و نسبت به وقایع روز واکنش می‌دهد، دست به قلم برد تا به گفته خودش، در واکنشی شاعرانه، یاد ماکان را گرامی بدارد.

این کارتونیست گفت‌وگو با ایرنا بیان کرد: همواره سعی کرده‌ام تا نسبت به مسائل اجتماعی و اتفاقاتی که پیرامونم رقم می‌خورد از جمله جنگ و دیگر حوادثی که کشور و دنیا با آن درگیر است بی‌تفاوت نباشم؛ مگر می‌شود هنرمند و کارتونیست باشی ولی نسبت به اتفاقات اطراف بی‌تفاوت باشی؟

وی با بیان اینکه هر موضوعی که بشود با آن پیامی منتقل کرد را مدنظر دارم، در پاسخ به این پرسش که وقتی سرنوشت ماکان را شنیدی، نخستین تصویری که از این حادثه هولناک در ذهنت شکل گرفت چه بود؟ اظهار کرد: کودک، چه دختر و چه پسر، در پس ذهن هر انسانی به خصوص انسان‌های آزاده، نمادی از معصومیت و پاکی و بی‌گناهی است. وقتی خبر موشک‌باران مدرسه میناب را شنیدم، موضوع را پیگیری کردم. هیچ‌گاه بی‌دلیل سوژه‌ای را طراحی نمی‌کنم بلکه سعی می‌کنم ابعاد و واقعیت‌های آن را تا جایی که ممکن است، بررسی کنم.

کارتونیست کرمانی ادامه داد: پس از بررسی و تجزیه و تحلیل حادثه میناب، متوجه فاجعه عظیمی که رخ داده شدم و اخیرا هم که اعلام شده از این پسربچه پاک و بی‌گناه، هیچ چیزی به‌جز یک لنگه کفش و کیف مدرسه باقی نمانده است.

رزم‌حسینی گفت: با دیدن تصاویری که مربوط به این فاجعه بود، به سوژه‌ای شاعرانه رسیدم. چند ساعتی درگیر سوژه بودم تا این طرح نهایی شد.

وی در پاسخ به این پرسش که در این طرح از چه نمادها و نشانه‌هایی برای انتقال پیام استفاده کرده‌اید و چرا؟ توضیح داد: معمولا کارتونیست کم‌تر درباره اثر توضیح می‌دهد و به خودِ مخاطب واگذار می‌کند اما این کار چون شاعرانه بود ممکن است برای برخی سوالاتی ایجاد کند. من از المانی که کمک گرفتم کفش کودک بود و برای نشان دادن پاکی و رها بودن و آزاد بودن، از پروانه کمک گرفتم؛ پروانه‌های اطراف کفش بر زیبایی اثر افزوده است. یادمان باشد که پروانه فقط سراغ گل و پاکی و زلالی می‌رود.

این کارتونیست کرمانی با بیان اینکه پاک و معصوم و بی‌گناه بودن ماکان را در این طرح محور قرار دادم، افزود: واکنشم به این حادثه، احساسی ولی کنترل‌شده است.

رزم‌حسینی ادامه داد: کارهایم قطعا در ۲۰ سال پیش، بیش‌تر احساسی بوده، ولی در این مقطع از کار هنری‌ام، احساساتم کنترل شده است و بیش‌تر به دنبال آن هستم که روایت تاریخی در کارهایم جریان داشته باشد و کارم روزمره و به‌اصطلاح، خوراک روز و ژورنالی نباشد بلکه آن اثر بتواند چندین سال سوژه و پیامی که مدنظرم بوده را یادآوری کند.

وی در پاسخ به این پرسش که چه بازخوردهایی از طرف جامعه نسبت به این طرح گرفته‌اید؟ گفت: بازخوردهای خیلی مثبتی گرفتم و این طرح، در شبکه‌های اجتماعی بسیار بازنشر شده است.

این کارتونیست کرمانی بیان کرد: اگر اینترنت قطع نشده بود، طرح‌هایی که درباره وقایع جنگ و به‌خصوص مدرسه میناب خلق می‌شد می‌توانست در همان زمان از طریق شبکه‌های اجتماعی بازنشر داده شود و قاعدتا در زمان خودش، این کارها بیش‌تر دیده می‌شد تا امروز که چند ماه از فاجعه میناب گذشته است.

رزم‌حسینی در بخش دیگری از این گفت‌وگو با یادآوری اینکه کارتن تصویر موجزی است که در کم‌ترین زمان، سریع‌ترین پیام را منتقل می‌کند، گفت: به‌عنوان کسانی که کار هنری انجام می‌دهیم نباید نسبت به حوادث و وقایع پیرامون بی‌تفاوت باشیم.

وی اضافه کرد: من کارم را انجام می‌دهم و به این فکر نمی‌کنم که سیاستمدار داخلی و خارجی چه برخوردی با آن اثر خواهد داشت. سعی می‌کنم پیامم را با احترام و رعایت خطوط قرمز و اصولی که برای خودم دارم و با هدف تاثیرگذاری به مخاطبان و مردم و سیاستمداران منتقل کنم.

محمدصالح رزم‌حسینی اهل شهر کرمان و متولد سال ۱۳۵۷ خورشیدی است. او از دورانی نوجوانی کارتون را شروع کرده و حدود ۳۰ سال است که در عرصه هنرهای تجسمی و کاریکاتور فعالیت مستمر دارد. رزم‌حسینی، ضمن فعالیت در نشریات و رسانه‌های مختلف، در جشنواره‌ها و مسابقات زیادی حضور داشته و تاکنون، بیش از ۸۰ جایزه بین‌المللی را کسب کرده است. در سال‌های اخیر، طرح‌های رزم‌حسینی بیش‌تر در صفحات شخصی او در اینستاگرام، بله و تلگرام، به مخاطبان ارائه می‌شود.