رسم پرهزینه پذیرایی در مراسم سوگواری مناطق زاگرسنشین همچنان پابرجاست؛ اما پیشنهاد تغییر ساعت تشییع میتواند راهکاری عملی برای حذف تدریجی این سنت نادرست باشد.
پایگاه خبری عصرجهان؛ پرویز دوید خسروی - سالهاست که بزرگان، معتمدان، سران طوایف و دلسوزان جامعه در مناطق زاگرسنشین درباره حذف رسم پختوپز و پذیرایی گسترده در مراسم عزاداری سخن گفتهاند. جلسات، مصوبات و صورتجلسات متعددی نیز در این زمینه تنظیم شده است، اما متأسفانه این سنت پرهزینه همچنان در بسیاری از مناطق ادامه دارد.
اینجانب نیز به نوبه خود و به نمایندگی از جمعی از اهالی زاگرسنشین، بارها و حتی با مقالات مکتوب، پیشنهاد کردهام که این رسم نادرست و تحمیلشده بر خانوادههای داغدار برچیده شود. فلسفه عزاداری، همدردی با بازماندگان و تسلی خاطر آنان است، نه آنکه خانوادهای که در سوگ عزیز خود نشسته، ناچار باشد اندوه و مصیبت وارده را فراموش کرده و به فکر تهیه غذا، پذیرایی و فراهم کردن امکانات برای صدها مهمانِ بهظاهر سرحال و خوشحال باشد.
بسیاری از متوفیان و خانوادههای آنان از تمکن مالی کافی برخوردار نیستند و برگزاری چنین مراسمی گاه موجب ایجاد بدهی، فشار اقتصادی و مشکلات مالی طولانیمدت برای بازماندگان میشود. در حالی که شایسته است جامعه در کنار خانواده داغدار باشد، نه آنکه ناخواسته هزینههای سنگینی را بر آنان تحمیل کند.
برای ریشهکن شدن این رسم، پیشنهاد عملی و مؤثری وجود دارد؛ بدین صورت که مراسم تشییع و خاکسپاری در فصول پاییز و زمستان ساعت ۲ بعدازظهر و در فصول بهار و تابستان ساعت ۵ تا ۶ بعدازظهر برگزار شود. با توجه به طولانی بودن ساعات روشنایی روز در بهار و تابستان و مناسب بودن این ساعات برای برگزاری مراسم، عملاً زمینه پذیرایی ناهار از تشییعکنندگان و مدعوین از بین خواهد رفت.
همچنین با نزدیک شدن زمان تشییع و خاکسپاری به ساعات عصر و انجام مراسم تشییع و تدفین، و یکی شدن سومین و هفتمین روز که در یک بازه زمانی برگزار میشود، نیازی به تدارک سفرههای گسترده و هزینههای اضافی نخواهد بود. این اقدام میتواند بهتدریج موجب حذف یکی از پرهزینهترین رسوم عزاداری شود و فرهنگ همدلی و همراهی واقعی با صاحبان عزا را جایگزین تشریفات غیرضروری کند.
امروز زمان آن رسیده است که همه بزرگان، روحانیون، معتمدان، شوراهای محلی و طوایف دست به دست هم دهند و با اتخاذ تصمیمی قاطع، این رسم ناصواب را کنار بگذارند تا خانوادههای داغدار در سختترین روزهای زندگی خود، به جای تحمل فشارهای مالی و اجتماعی، تنها به یاد عزیز از دست رفته خویش و پذیرش این مصیبت بپردازند.
اصلاح سنتهای نادرست، نه بیاحترامی به گذشتگان، بلکه گامی ارزشمند در جهت حفظ کرامت بازماندگان و استحکام بنیانهای اجتماعی جامعه است.
ارادتمند
پرویز دوید خسروی
از اهالی رسانه
تیر ۴۰۵