پایگاه خبری عصرجهان؛ صابرکوکبی فرهیخته تئاتر و فعال رسانه به مناسب روز قلم نوشت:

نون والقلم و ما یسطرون

تقدم به قلم به دستانی که قلم خود را جز بهر خدا با کاغذ آشنا نکرده اند و بر جریده روزگار ثبت نکرده اند

در باب اهمیت قلم همین بس که قرآن کریم به نام قلم و آنچه با قلم بر صفحه نقش می بندد قسم یاد می کند.دلیل عظمت قلم و نگاشته های قلم همان سوگندی است که خداوند بدان خورده است.

قرآن نیز به عنوان مظهری از نگاشته های قلم سرآغاز خود را در زمانه ای که جهان پر از جهل و گمراهی و ضلالت است قلم می زند.

قلم چون ماه و روز و شب و خورشید و آب و خاک و باد در نگاه قرآن کریم یکی از مظاهر مهم هستی و آفرینش است .اهمیت قلم به قدری است که چون گردش منظم شب و روز چونان آفتاب و باران آسمان که در گردش هستی حائز اهمیتند ؛ به عنوان گل سر سبد آفرینش در زندگی انسان نقش آفرینی می کند.

قلم ابزاری است که نیات و منویات ارزشمند یا بی ارزش آدمی را بر جریده عالم ثبت می کند و برای آیندگان‌ به یادگار می گذارد.بیان و گفتار هم که نشات گرفته از نفس گوینده ی و ناطق انسان است به عنوان پیش درآمد مفهوم قلم حائز اهمیت است از این نظر که جوهر هر قلمند.تاثیر بیان و گفتار اما هرگز به اندازه قلم پایدار نیست ؛چرا که امواج صوتی حاصل از گفتار در فضا گم میشوند ولی آنچه از اندیشه ها بر روی سنگ یا پوست یا کاغذ نقش می بندد به بلندای تاریخ ماندگار است و از نسلی به نسلی و از دوره ای به دوره ای دیگر منتقل می شود و هزاران سال و همچنان باقی می ماند.نیش قلم وقتی بر چهره ی کاغذ نقش می بندد زهرش شفابخش است و گاهی برای اهرمنان بدخو و دیوصف کشنده تر از هزاران بمب خوشه ای و هسته ایست .تا بوده بشر از آنچه که با قلم نوشته است سود بیشتری جسته تا آنچه که گفته است و در فضا پخش شده و گم شده .هر چه هست در سایه قلم و نگارش قلم به دستان پایدارمانده است.

و اما امروز انسان معاصر می بایست خود را به قلم و مسیر قلم و آداب قلم مجهز و سپس آگاه کند و توجه خود را به سوگندهای مستقیم و غیر مستقیم خداوند به اهمیت این عنصر هستی بهش نظام آفرینش جلب کند، همچنان که علم و دانش مورد ستایش پایدار خداوند است و گویی آغاز و پایان این راه مطلوب قلم به عنوان مظهر علم دانایی است .گویی با قلم باید زیست و با علم و دانش باید چراغ هستی را روشن نگه داشت و بشر را از ظلمت و سیاهی نجات داد تا حقیقت بر ما آشکار شود و نیت چیزی جز خداشناسی و سپس قدر شناسی از خداوند بزرگ نبوده و نیست .وقتی بواسطه راه قلم دانش هستی شناسی پیدا می کنیم نور آرامش و سعادت بر همه جهان مستولی میشود و انسان همان موجود دلخواه خداوند مهربان می شود. بدیهی است که جهان بدون قلم و اهالی قلم جهان‌جاهلان اسلحه به دست بمب ساز خشن اپستینی خواهد شد .

طبیعی است که ارزش قلم و اهالی قلم به میزانی است که باید همه مردم و مسئولین این روزها به پاس ادب برای خشنودی خداوند به عنوان یک عبادت آن را گرامی بدارند و روان همه کسانی که بر جریده روزگار قلم موثر زده اند را شادباش بگویند و از آنها به نیکی یاد کنند. نخبه گان صلح طلب قلم به دستی که در پرتو پیه سوزها و شمع های کم سو تابستان گرم و زمستان سرد نشستند و اندیشیدند و نوشتند و حاصل اندیشه کارخود را که زبده زندگی پر ثمر آنها بود و بر اثر زیت فکرت سوختن بحاصل آمده بود و در لابلای اوراق دفاتر خود نگاشته اند و آنها را هشتند و رفتند تا نام نیک و پر آوازه ی خود را بر جای گذاشتند و روانشان شاد باشد بایست.

اینجانب صابر کوکبی اصل هم به عنوان خوشه چین غریب مزرعه بزرگ قلم ضمن سپاسگزاری از کسانی که قلم خود را به مزد و مزدوری در راه طاغوتیان زمان نفروختند و جز بهر خدا قلم خود را با کاغذ آشنا نکرده اند این روز را به اهالی حق و حقیقت تبریک می گویم و تاکید می کنم که قلم به مظهر پاسداری از حق و حقیقت پایدار خواهد ماند.

با تقدیم شایسته ترین احترام به اهالی حقیقی قلم 

صابر کوکبی اصل