بیتردید، ستاره نصرالهپور تنها یک شاعر نیست؛ او نگهبان واژههایی است که اگر در شعر زنده نمانند، در گذر زمان به فراموشی سپرده خواهند شد. او با زبان شعر، چراغ هویت بختیاری را روشن نگاه داشته و نشان داده است که میتوان با نوآوری، اصالت را حفظ کرد و با زبان امروز، میراث دیروز را به فردا سپرد.
پایگاه خبری عصرجهان؛ پرویز دوید خسروی - گاهی شاعری تنها واژهها را کنار هم نمینشاند؛ بلکه روح یک قوم را در کالبد کلمات میدمد. گاه یک شعر، پلی میشود میان گذشته و آینده، میان آیین نیاکان و نسل جوان. ستاره نصرالهپور از همین تبار شاعران است؛ بانویی که رسالت خویش را پاسداری از زبان، فرهنگ و هویت بختیاری قرار داده است.
او متولد مسجدسلیمان، پرورشیافته اهواز و ساکن کرج است. دانشآموخته رشته حسابداری که سالهاست دل در گرو شعر، فرهنگ و زبان مادری دارد و امروز نیز در مسیر ادامه تحصیل در مقطع کارشناسی ارشد گام برمیدارد.
فعالیت ادبی او از دهه هشتاد با انتشار دو مجموعه شعر فارسی در قالب شعر سپید و نیمایی آغاز شد؛ اما عشق به زادبوم و زبان بختیاری، او را به سرودن مثنویهای حماسی و غزلهای بختیاری کشاند. حضور در جشنوارهها و همایشهای ادبی، کسب مقامهای متعدد و سالها عضویت در انجمن شعر بختیاری اهواز، بخشی از کارنامه فرهنگی اوست.
اما نقطه عطف فعالیت ادبی این بانوی شاعر، از سال ۱۳۹۰ رقم خورد؛ زمانی که با نگاهی نو، قالبی تازه در شعر بختیاری بنیان نهاد؛ شعرهای کوتاه، سپید و کمینهگرا یا همان «هایکوهای بختیاری»؛ سبکی که توانست روح شعر معاصر را با اصالت زبان بختیاری پیوند دهد.
ثمره این سالها پژوهش و نوآوری، کتاب ارزشمند «شولیز تیات» است؛ اثری که با مقدمه دکتر صالحپور منتشر شد. دکتر صالحپور درباره این مجموعه مینویسد:
«اشعار ستاره در کتاب شولیز تیات در قالبهایی بیپیرایه و ظریف سروده شدهاند؛ قطعاتی کوتاه و کمینهگرا که گویی از نو آفریده شدهاند.»
این توصیف، بهخوبی جایگاه ادبی او را در شعر معاصر بختیاری نشان میدهد.
از ویژگیهای برجسته آثار ستاره نصرالهپور، پژوهش گسترده درباره واژههای اصیل و گاه فراموششده بختیاری است. او سالها کوشیده است تا این گنجینه ارزشمند زبانی را در قالبی نو، روان و جوانپسند به نسل امروز معرفی کند و حتی با آفرینش ترکیبهای تازه، به غنای زبان بختیاری بیفزاید.
برگردان فارسی کتاب «شولیز تیات» نیز سبب شده است که مخاطبان غیربختیاری بتوانند با شعر، زبان، آیینها، رسوم و فرهنگ زاگرس آشنا شوند و این اثر به پلی فرهنگی میان اقوام ایران تبدیل گردد.
سالها انتشار شعر در هفتهنامههای ندای جنوب، جنوبگان و دیگر نشریات، و نیز نگارش مجموعهای تازه که اکنون در آستانه انتشار است، نشان میدهد که این بانوی شاعر همچنان با همان شور و تعهد، در مسیر اعتلای فرهنگ بختیاری گام برمیدارد.
بیتردید، ستاره نصرالهپور تنها یک شاعر نیست؛ او نگهبان واژههایی است که اگر در شعر زنده نمانند، در گذر زمان به فراموشی سپرده خواهند شد. او با زبان شعر، چراغ هویت بختیاری را روشن نگاه داشته و نشان داده است که میتوان با نوآوری، اصالت را حفظ کرد و با زبان امروز، میراث دیروز را به فردا سپرد.
سردیارون بختیاری با افتخار، این بانوی فرهیخته و نوآور را در شمار چهرههای ماندگار زاگرسنشینان معرفی میکند؛ بانویی که با شعر، از فرهنگ زاگرس پاسداری کرده و نام خود را در دفتر ماندگار ادبیات بختیاری ثبت کرده است.