پایگاه اطلاع رسانی عصرجهان/نام نویسنده محفوظ

ورزش فی ذاته فساد ندارد اما شبکه ارتباطات و اتصالاتی در ورزش وجود دارد که وضعیت نامناسبی را حاکم کرده که تقریباً عمده سلول ها و بافت این تشکیلات موجود در ورزش را فرا گرفته است. این موضوع عوامل متعددی دارد، اما عمده آن این است که افرادی که در درون  ورزش هستند اهلیت لازم را ندارند. خودشان آدم هائی به تعبیر ورزشی ها، خاک خورده نیستند و نکته دیگر هم مناسبات سیاست است که در انتخاب این افراد حاکم است و نوع نگاهی که سیاستگزاران کلان ورزشی نسبت به ورزش دارند و بسیار غلط است. آدم هایی که وارد این شبکه می شوند، نوعا کسانی هستند که برای تامین اهداف سیاسی و مالی محقر جریانات خاصی برای آینده، نسل های جوان ما را به گروگان می گیرند و فسادی را رقم می زنند که همه تار و پود ورزش را فرا گرفته رسانه های ورزشی هستند.
چگونه می شود یک فدراسیون ورزشی حتی نیم متر زمین برای تمرین نداشته باشد. آیا تا به حال از خود سوال کرده ایم، چرا این اتفاق تلخ برای این رشته مفرح و شخصیت ساز کشورمان افتاد؟! آیا می توان پی برد چه دست هایی در کار هستند که یک فرد معلوم الحال تنها زمین تمرین این رشته را در قلب تهران اداره می کند!ومدیران ورزش و دستگاه های نظارتی سکوت اختیار کرده اند.
این یعنی فساد... فساد در یک رشته ورزشی که جامعه ما کمتر به آن توجه می کند؟!