ابوالفضل بابادی شوراب با ارسال مطلبی به پایگاه اطلاع رسانی عصرجهان اینگونه نوشت:

اتهامات سید شکرخداموسوی نماینده محترم مردم شهرستان اهواز به وزیر نفت در جلسه علنی مجلس که در تاریخ چهارشنبه 4شهریور 1394از طریق این تریبون به اطلاع مردم ایران رسید.

در اتهامات وارده مواردی همچون رشوه خواری از شرکت استات اویل,عملکرد شرکت فرانسوی توتال در پروژه های پارس جنوبی (که سهل انگاری عمدی آنها باعث گردید سرمایه ملی کشور به جیب کشورهای همسایه خلیج برود) مطرح شد.و علاوه بر اتهام به وزیر, جمعی از مدیران کلان این وزارتخانه را نیز به رشوه خواری متهم کرد و همچنین مدعی شد که هم اکنون هم این افراد در حال سو استفاده  و به جیب زدن میلیاردها دلار پول این مردم -که نیاز به نان شب و قوت لایموت دارند-از طریق قرارداد کرسنت می باشند و شاید مدافعین استانی,داخلی و خارجی که از طریق نوشتاری و گفتاری یک صدا به دفاع از وزیر پرداختند از افراد موثر و سود برنده در معامله کرسنت می باشند,که برای دفاع از خود, اقدام به حمایت از وزیر نموده اند!(متن سخنان سیدشکرخداموسوی)

همچنین در صحبت های ایشان خطاب به وزیر آمده بود که شما مورد رافت اسلامی قرارگرفته اید! چرا رافت اسلامی شامل حال افرادی که به دلیل سو مدیریت  مدیران به اشتباه و گمراهی جرمی انجام داده یا می دهند نمی شود? آیا زیاد بودن میزان جرم باعث رافت می گردد?  و جرم های کوچک در زمره ی آن قرار نمی گیرند? لازم است مجاری قانونی این موضوع را شفاف تر و مجدانه پیگیری نمایند.

ایشان با طرح این سئوالات از وزیر نفت و سخنرانی صریح خود در مجلس اقدام به زدن اتهاماتی سنگین به وزیر نفت نمودند.

این سئوالات با توجه به محتویات آن قابل تامل و تعمق می باشد که شاید نوع تهمت ها و هم اتهام زنی در این مدت به یک رویه معمول و عادی در اذهان جلوه کرده که در صورت اثبات موضوع بعنوان بزرگترین اختلاس تاریخ نظام و همچنین بزرگترین اختلاس دولتمر دان در طول مدیریت خود خواهد بود. در آن صورت معلوم می گردد که سرمایه ها و منافع قشر محروم این جغرافیا با چند امضای ساده به یغما برده می شود.

ضمنا این اتهامات از دو جهت قابل بررسی و اندیشه هستند:

الف-اتهامات سیدشکرخداموسوی اگر صحت نداشته باشند جواب آن باید رسما از مجاری ذی ربط به اطلاع عموم مردم رسانده شود.

ب-چنانچه صحت داشته باشد زوایای اصلی این اختلاس می بایستی مشخص و پیگیری-با توجه به اطلاعاتی که آقای نماینده در اختیار دارند-گردد تا متخلفین به نظام مقدس جمهوری اسلامی و سرمایه های ملی به دست قانون سپرده شوند و در راس وزارتخانه ای که نان آور دیگر وزارتخانه ها و جامعه است قرار نگرفته و این کرسی به دست افراد صالح,دلسوز و متخصص آن واگذار گردد.

متاسفانه مشاهده کردیم که به جای پاسخ دهی شخص وزیر,از سوی افراد دیگری مطالبی برای حفظ جایگاه شخصی و بیعت با ولی نعمت خود در حال انتشار است که برای یک خوزستانی که جغرافیای آن همیشه مورد ظلم قرار گرفته خوشایند نخواهد بود.

در شان یک هم ولایتی و هم تبار ایشان نبود که در جایگاه سخنگو و مدافع وزیر قرار گرفته است.ایشان می بایست همچون اکثریت هم ردیفان خود در این وزارتخانه سکوت اختیار می نمود.

شاید عملکرد این نماینده اهواز در دوره نمایندگی آن چنان قابل قبول نبوده باشد اما همین که با بیان شجاعانه بعضی مطالب,اقدام به روشنگری نمود از نظر مردم قابل تقدیر است و در کنار امتیازات منفی می توان از ایشان بخاطر حمایت از همتباران خود قدردانی نمود.

همچنین باید از کسانی که از وزیر مورد اتهام قرار گرفته دفاع می نمایند گله مند بود و یادآور شد که این پست ها و مسئولیت ها ارزش اینگونه حرکت ها-چنانچه گفته های آقای سیدشکرخدا موسوی واقعیت داشته باشد- را نداشته و ندارد.

ابوالفضل بابادی شوراب