رحمت الله دانا فعال سیاسی-اجتماعی در مطلبی با عنوان " واقعیت سیاست تا مفهوم سیاسی" در پایگاه اطلاع رسانی "عصرجهان" نوشت:
در باور اکثریت توده و دوستدارانِ سیاست همیشه "سیاست" را فن و علم تسخیر قدرت و ثروت قلمداد وشناخته اند،درصورتیکه سیاست در "مفهوم" حقیقی خود یعنی "شرکت و حضور شهروندان در اداره ی امور شهر و کشور خود بوده است"..
در یونان باستان"سیاست(پولیته یا) بصورت واضح تعریف شده است که به شهروندان(پولیتایی) باز میگردد،برای اداره ی امور مدینه(پولیس) خود.
اکنون میخواهم رابطه و فاصله مفهوم سیاست را تا واقعیت سیاسی در امور و صدور نزدیک خود ارزیابی و تحلیل کنیم.
اگر مفهوم سیاست را در مجموعه ی شهروندان و قانون اساسی و میزان حضور لازم وملزوم این دو اصل سرزمینی قرار دهیم،که چه اندازه در ساختار حکومتی شرکت دارند و میتوانند مؤثر باشند،آنوقت بهتر میتوان تعریفی تمیز برای واقعیت سیاسیِ حاضر به تصویر و تقریر ارائه کرد..!!
+واقعیتِ سیاست مطلوب هر کشور آبستنِ مفهوم ساختاری همان سرزمین می باشد،لذا هراندازه که این ساختار برآمده از قانونِ اساسی و مسئولیت حقوق شهروندی باشد،واقعیت سیاسی آن یعنی عملکرد سیاسی سیستم حاکم حقّه و مطلوب ملی و توده گیر خواهد بود..
ارسطو اگرچه فیلسوف قرن4ق میلاد می باشد،ولی میبینیم که در بخش اول رساله "سیاست" خود از مدینه بعنوان "جامعه سیاسی" سخن میگوید.و هیچ فاصله ای بین زندگی سیاسی با زندگی اجتماعی نمی بیند!
+یعنی در فضای جامعه سیاسی افراد در مقام شهروند به اتفاق هم در سازماندهی وساماندهی آن مشارکت دارند.
که درصورت عدم این تعاریف،جامعه وحاکمیت دوسویه حرکت میکند و اغلب جامعه و مجموع آراء ملت مستعمره ی حاکمیت قرار گرفته و حاکمیت قدرت سیاسی خود را برای شهروندان با تعریفی اجباری و اِعمالی پوشش میدهد..!!
در نتیجه هم قانون اساسی مظلوم واقع میشود و هم شهروندان مغضوب.!
+واقعیت سیاسی به مجموعه افعال واَعمال متحدالرأی و خروجی قوانین حاصله وتصویب شده ی حاکمیت می باشد،که این احکامِ عملکردی اگرچنانچه مطلوب جامعه و مورد رضایت مردم "حاضر" باشد،به یک مفهوم پاکِ ساختاری دامن میزند!
درغیراینصورت نمایانگر یک ساختارِ ارتجاعیِ بسته در حلقه ی قدرتِ عده ای متخاصم به رأی و پاسدارانِ بیت المال که مدافعِ حقون انسانی و شهروندی ملت هستند،می شود..
بنابراین حالا که به رابطه ی بین مفهوم سیاسی و واقعیت آشکار سیاست میرسیم،در می یابیم که نه واقعیت سیاسی توان هضم حقیقتِ مفهوم راستینِ سیاست را در جوامع سنتی دارد،و نه مفهوم سیاسی خردمندانه قادر به پذیرشِ مسئولیتِ باورها و اندیشه ی عملِ این واقعیت مخوف است!!
درنتیجه سیاست،بازتابِ امور اجتماعی وقت نیست!،بلکه بصورت نهادی جداگانه ی انحصاری و مقتدر اجتماع قدرت و ثروت و جامعه شهروندی را در خود میبلعد..!
بطوریکه هیچ حضوری از شهروندان با عنوانِ فعالانِ سیاست و تضارب آراء دیده نمیشود...
نتیجه گیری:
اینکه سیاستگزاران و شهروندان در جدایی سیاست و اجتماع خلاصه شده و اینکه یک واقعیت سنتی و تک ساختی در ساختارسیاسی را با عدم اتحاد و واقعیت واحد،به ایجاد دوگانگی تبدیل و ساختاری می کنند!!
رحمت الله دانا