زمان بابادی شوراب فعال سیاسی-اجتماعی در مطلبی با عنوان "چالش های آينده دولت تدبیر و امید در انتخابات پيش رو" در پایگاه اطلاع رسانی "عصرجهان" نوشت:
اگر بر روی محوری از زمان، الگویی از عملكرد دولت تدبیر و امید در دوسال سپری شده از مدیریتش در عرصه های داخلی و خارجی ترسیم نماییم و به واکاوی نقاط ضعف و قوت آن بپردازیم، سپس با استفاده از این الگوی رفتاری، به پیش بینی رفتار دولت و اقدامات احتمالی در زمان باقی مانده از دوره چهارساله بپردازیم، میتوان به این نتایج رسید که ：
- امید به پیروزی دولت اعتدالگرا در مناسبات سياسي پيش رو کاهش یافته است.
- تفکراتی که احساس می کنند دارای پشتیبانی مردم می باشند می بایستی برای حفظ جایگاه خود با ایجاد زاویه مناسب،پایگاه مردمی خود را میان هوادارانشان حفظ کنند.
شاید یکی از اولین  مواردی که در مورد عدم موفقیت جناح نوپا و موسوم به اعتدال گرا در آینده حضورشان به چشم می خورد، مشاهده بیش از پیش تفکر تجملاتي و خودخواه محور کارگزارانی در دولت فعلي و تاثیر آن بر تصمیمات اقتصادی داخلی کشور و سیاست های اقتصادی آنهاست،  که عموما مبتنی بر اقتصاد لیبرالی و تفکر سرمایه داری در خصوصی سازی دولت، آزادسازی و حداقلی کردن دخالت مستقیم نهاد دولت تاکید دارند. تفكری كه حتي يك ميليمتر از زيرساخت مورد نیاز آن آماده نشده (به نوعي ميتوان آنرا طبل توخالي جناح كارگزاراني دولت تدبير و اميد ناميد) با هدف به انحصار در آوردن اقتصاد از طریق تزریق سرمایه داران و صاحبان پول و قدرت به بدنه دولت، انجام معاملات شخصی با پوشش مناصب دولتی و رانت سياسي.
همچنین از نظر سياست خارجی دیدگاه های آنان با رفتارهای نهادهای مالی و اقتصادی بین المللی هماهنگی دارد!!! (مطابق الگوهای غربی در دولت هاي رانتير نيمه دمكرات)
اما بخشی از موارد چالش برانگیز که دولت تدبیر و امید برای حفظ موقعیت خود در آینده باید با آنها دست و پنجه نرم کند به شرح ذیل خواهد بود:
1-ناراضی بودن اصلاح طلبان فكري (یعنی کسانی که به اصلاحات با نگاهي فارغ از شهوت تصاحب مسئولیت نگاه کرده و به دنبال منافع شخصی نبوده و منافع جمع را مدنظر قرار می دهند)و همچنین تمایل بسیار فراوان دکتر روحانی به اصولگرایان و اعلام حمایت ضمنی ایشان در قراردادن اسامی بعضی نامزدهای اصولگرا در لیست تدبیر و امید انتخابات مجلس. البته شاید در این راه ظاهرا تعدادی از اشخاص سرشناس با کسب آراء لازم به مجلس راه پیدا کنند، اما به دلیل تضاد بین  شعارهای دولت تدبیر و امید و نگرش این افراد، در حقیقت باعث عدم تثبیت هویت ادعاشده از سوی دولت و در نتیجه بروز شکست ماهیتی دولت اعتدالگرای تدبیر و امید خواهد شد.!!
2-برآورده نشدن احتمالي توقعات و انتظارات وسيع و پردامنه اقتصادی مردم از توافق هسته ای و مسائل پساتحریم :
جناب روحانی در انتخابات 92 و دوسال نخست دولت خود بارها از تریبون های مختلف تلويحا بیان نمودند که((تفاهم و توافق با گروه5+1حلال مشکلات ماست)) همچنین ترجيع بند سخن تمام اطرافیان و دولتمردان و وزیران ایشان این بوده است، اما مردم بتدريج سيگنالهايي دريافت كرده اند مبنی بر اینکه، دولت خودش هم نمی داند بعد از توافق هسته ای چه اتفاقی خواهد افتاد!! و جالبت تر اینکه به نظر میرسد هیچ برنامه مدون و پلان دوم و جايگزيني هم برای آن ندارد!!
3-بلاتکلیفی بحث یارانه ها؛ باتوجه به حرکات پوپولیستی دولت قبل که منجر به ایجاد نوعي توقع گسترده و فراگير در میان مردم در قبال تورم كمرشكن بوجود آمده، و پرداخت بخشی از این خسارت بصورت نقدی و يا در قبال طرحي نوظهور و بي حاصل تحت عنوان سبدكالا شده است. شعار کاهش و حذف تدريجي يارانه در دولت تدبیر و امید، حس ناخوشايند حذف این حق ایجاد شده !! را در میان اقشار کم درآمد و آسيب پذير دریافت کننده ایجاد خواهد کرد.
4-بحث بلاتکلیفی حصرنشینان و از یاد رفتن این وعده انتخاباتی روحاني که یکی از دغدغه های مهم بخشي از رای دهندگان بود.
5-کاهش قیمت نفت و رکود اقتصادی در کشور.
6- عدم کنترل کامل تورم و افزایش قیمت بیش از حد اجناس مورد نیاز و متناسب نبودن درآمد قشر عظیمی از مردم و بی توجهی مسئولین به این موضوع و کاهش حجم سفره مردم(جدا بودن دولت از ملت،تفکر کارگزارانی یادشده).
7-بوجود آمدن حس نا امیدی وحتي سرخوردگي در جامعه.
8-دشمنی و كينه سياسي عمیق دلواپسان(بخش کوچکی از جناح راست که صدای بلند و داراي تريبونهاي متعددي دارند)
9-تضاد و ناهماهنگی فکری بین رییس جمهور و کابینه وزرا در مسائل اقتصادی، که این ناهماهنگی به هر دلیلی!! که باشد برای اقتصاد کشور مناسب نبوده و بر روند اقتصاد و معیشت مردم و میزان نارضایتی آنها خواهد افزود!
باتوجه به ذکر موارد فوق، احتمال امیدی برای موفقیت دولت فعلی در باقی مانده زمان زمامداری آنان پیش بینی نمی گردد و شاید دولت روحانی همین چهارسال را هم به سختی  پایان برساند!!!
زمان بابادی شوراب
29 مهرماه
1394

تحریریه پایگاه اطلاع رسانی عصرجهان: مطلبی که خوانید از سری یادداشت های مخاطبین عصرجهان است و انتشار آن الزاما به معنی تایید تمام یا بخشی از آن نیست. می توانید با ارسال یادداشت خود، این مطلب را تأیید یا نقد کنید.