"رحمت الله دانا" فعال رسانه ای و کنشگر اجتماعی در مطلبی با عنوان "فرار از استبداد تا دشواری حفظ آزادی" در پایگاه اطلاع رسانی "عصرجهان" اینگونه نوشت:
در تاریخ به تواتر آمده که مردمانی در سالیانی متمادی زیر سلطه ی استبداد و نظامهایِ دیکتاتوری و اشرافی عادت به نوعی زیستنِ اجتماعی کرده اند، که علاوه بر نداشتنِ آزادی در جهت آگاهی متعدد، بلکه راه و چاه را بعد از برون رفت از سلطه جباران را تشخیص نمی داده اند و این خو کردنِ تاریخی زیر ستمِ استبداد را با روح و روانِ خود تولد یافته میدانستند.!
سوال
چگونه باید حفظ آزادی کرد,پس از برون رفت از سلطه ی حاکمانِ مقتدر و خودکامه!?!
انسانهایی که روزگاران را در قفسِ استعمار و استثمار به حیات فرهنگی، سیاسی، اقتصادی و بعضاً مذهبی سپری کرده اند، چنانچه به آزادی و فارغ آمدن از چنگالِ سلاطینِ زر و زور برسند، ابتدا خویِ درندگی و نابلدی و چگونه بودن در بستر آزادی را باید طی کنند..
که این خود بسیار هزینه دار و ویرانگر است..
چرا که یا به زنجیر شکارچیانِ سیاسی دیگر که بدتر از استبداد قبل از به آزادی رسیدن هستند محصور می شوند، یا به خودزنی هایِ اجتماعی بر سر قدرت می پردازند..!!(حوادث مصر پس از سقوط حسنی مبارک تا به قدرت رسیدن السیسی)
نکته اینجاست، که این ملتِ دربند, پس از آزادی نه شرایطِ شناخت و انتخاب ساربان دارند، و نه حکومت داری را می شناسند، و نه راه را از بی راه آگاهند,و این خود مصیبت بعد از آزادی می باشد.آزادی مرگبار.!
بنابراین,یک ملت ستم کش و جفا دیده بیشتر از آنکه سلامت و شاد باشند، بیمار و عبوس و افسرده حال و متحمل یوغستان هایِ عدیده هستند!
و این جامعه با تمام دشواریها برای حفظ آزادیِ پس از جَستن از بند ظلمت به سمت طلوع آزادی، بیشتر از آنکه در درون سرزمین خود دوستان و یارانِ موافق را شناسایی و یافت کند، بیشتر بارِ دشمنانِ داخلی را با پیکری ژنده و با رخوتی قامت شکسته به منزلِ بی خانمانِ خود حمل می کند..!
دشمنانی که مگسانِ دور استبدادِ قبل بوده اند، وبا ثروتی که در دستِ خود دارند پس از خشک شدنِ نواله ی اربابانِ قبلِ خود، تلاش می کنند که از آبِ گل آلودْ کسبِ حرمت و طمع کنند..!!
پس در یک جامعه ی آزاد شده ی از سلطه ی استبداد,دشواریهایی وجود دارد از جمله؛ یافتن دوستانِ مورد اطمینان برای حفظ آزادی و جمهوریت، زیرا چنین جامعه و دولتی تنها براساسِ قوانین معین شده برای ساختاری کردنِ خود به عده ای اندک امتیاز و افتخار می دهد،،تا اینکه بخواهد ملت را دخیل بر حفظ آزادی و برقراریِ دولتیْ مردمی،کند.!!
و تنها چیزی که به مردم میرسد احساس امنیتِ جان ومال و هویت انسانی خود، با هر نوع سلیقه و قومی که هست،می باشد.
در پرتو آزادی است که عدالت میتواند زبانِ بُرانِ ملت باشد،!
عدالت از آزادی بنا و بپا و جان میگیرد از قبرستانِ احرارِ تاریخ بشری..!
و اینجاست که آزادی جوهره ی حرکت تمدن به سمت تجددِ غرق در تمدن معنا می شود..
و آزادگی از متن آزادی برآمده و آزادگان شاهدِ سرگذشت ناجوانمردیهایِ ناجونمردان هستند و "شهادتمند" شهید قلبِ خون افشانِ کالبدِ تاریخ نام میگیرد..!!
قلبی که خونِ آزادی را به تمام اجزایِ هر سرزمین جاری می کند،که هم جان میدهد این خونِ حریت،و هم جان میگیرد این خون شتک زده در دل خاک..!!
اما آیا این شعورِ کافی در میانِ توده ی آزادیخواه وجود دارد که توانِ حفظ آزادی پس از سرکوب استبداد را داشته باشد؟!
این مقوله را به انصافِ طیف انقلابی و متوسط جامعه ی تحولخواه باید بسپاریم!
گروهی که از دل توده برای حفظ آزادی قانون تدوین می کنند و حقوق ملت ستمکش را به سیستم دولت جدید انتقال می دهند..!
گروهی که هرج ومرج را فرومی نشانند،روشنفکرانی که وابسته به قدرت نباشند و خود قدرتی مستقل وفراجناحی و بدور از رانت نگری،برقرار کنند،
اشخاصی که تنها غم توده را هدف و هویت و رسالت فکری خود بدانند و ملتِ ناآگاهِ به حقایق و حقوق خود را روشن کنند و مردم را در دفاع و شناساییِ حدود وحقوق خود آگاه سازند،تامبادا استبدادی نوظهور بر سر آنها قیام کند و روزگارِ دیروز را تشدیدِ مکافات کنند.
نتیجه گیری:
اساسِ یک حرکت آزادی بخش، بعد از آزادی و قیامِ موفقیت آمیز است.!
چرا که اگر این آزادی از بندِ استبداد به هرج ومرج بکشد,نتیجه ای جز به زنجیر افتادنِ یک استبداد جدید و محکمتر از قبل نخواهد داشت..!!!
پس حفظ آزادی اگرچه دارایِ شرایط سخت و دشوار است،ولی به مراتبْ سازنده و جمهوری طلب ترین اساسِ ساختار یک دولت جمهوریخواه، میتواند باشد.
تحریریه پایگاه اطلاع رسانی عصرجهان: مطلبی که خوانید از سری یادداشت های مخاطبین پایگاه اطلاع رسانی عصرجهان است. و انتشار آن الزاما به معنی تایید تمام یا بخشی از آن نیست. می توانید با ارسال یادداشت خود، این مطلب را تأیید یا نقد کنید.