"پرویز دوید خسروی" فعال رسانه ای و کنشگر اجتماعی در مطلبی با عنوان" این جاده جهنمی، انگار کمینگاه مرگ است" در پایگاه اطلاع رسانی "عصرجهان" اینگونه نوشت:

به یقین همه همشهری ها و هم استانی های عزیز ما از طرق مختلف رسانه ای در جریان حوادث جاده ای استان خصوصا جاده اهواز مسحدسلیمان  قرار دارند و چه بسا خود و یا وابستگان نزدیک و یا منتسبین به آنها  نیز قربانی این جاده مرگبار شده اند اگر چه  بدلیل سو مدیریت و گرایشهای سیاسی بعضی مسئولین به جناحهای سیاسی در استان زر خیز استان که سهم بسیار زیادی در اقتصاد کشور و استان هم داشته  و می بایستی مورد توجهات خاص  دولت قرار می گرفت نتوانست آنگونه که استحقاق دارد رشد و توسعه یابد.

این استان در هر کجای دنیا قرار می داشت به یک قطب جهانی تبدیل می شد چه آنهاییکه چشم به خود نماییهای سیاسی و تمسک به ریسمان پوسیده احزاب  پوشالی آنها دوخته اند و چه آنهائیکه حضور بیگانگان را در منطقه در شرق وغرب و شمال و جنوب کشور حس نکرده اند و یا و از قصد استکبار و از این لشکر کشی برای شکست مقاومت کفر ستیزی رهبری و ملت شریف و بزرگ ایران خود را بخواب خرگوشی زده اند و به امورات مردم با غضب و نا دانی و بی تفاوتی و نگرش قومی و قبیله ای و سیاسی کاری و امثال اینها برخورد می کنند همه در مسایل و اتفاقات و کم کارها بهر دلیل و هر بهانه ای شریک و مسئول هستند سالیان دور شرکت نفت  برای استخراج نفت از سومین حفاریش در مسجد سلیمان که منجر به اکتشاف  و فوران مهمترین و اولین منبع انرژی خاور میانه گردید جاده ای دسترسی با یک محور برای انتقال ماشین الات و ابزار چپاول این ثروت باد آورده با بیل و کلنک احداث کرد و به مرور زمان و در پی هر حادثه و اتفاق نا گواری بنا به سلایق مسئولین  حاشیه سازی و ترمیم می شد متاسفانه در گذشته کسی توقعی از مسئولین آن دوران سیاه و تیره و ظلم وستم و فوکل کراواتی های نایت کلوپ رو نداشت  اغلب حوادث و اتفاقات رانندگی را ناشی از استفاده از مشروبات الکلی و امثال اینها توجیه می کرند.

چهل سال بعد کارشناسانی پیدا شدند و اعلام کردند ماشین پیکانی که این همه قربانی گرفت  غیر فنی و حتی استاندارد ایران را هم نداشت در کشور ما هم کسی نمی داند بهای هم می شود باعث کالای غیر استاندارد و بنجل و...... باید مطالبه کرد تازه به چه کسی باید شکایت کرد؟

در دوران استیلای پیکان تحمیل شده  بر مردم   تا سال هشتاد و چهار تازه آقایان بیدار شدند و اعلام کردند خودرو پیکان از نظر فنی از الگوهای جهانی و استاندارد بدور بوده  ولی کسی هم پیگیری نکرد خودروئی غیر فنی سالها بر جامعه حمل ونقل کشور بتازد و تلفاتی را هم سبب شود وکسی جواب گو هم نباشد (شاید هم غیر فنی بودن این گاری زحمتکش  تهمتی بود برای فروش سرمایه گذاری محصولات جدید شرکت کذائی) بهر حال استان خوزستان با منابع ثروت هنگفت نفتی وشهرستان مسجدسلیمان با افتخار اکتشاف اولین چاه نفت و در حال حاضرهم با تولید منابع نفت وگازی آن آیا استحقاق احداث جاده ای امن وبی خطر را ندارد؟متاسفانه آنهائیکه باید اصراری برای پر خطربودن این مسیر و پیگیر رفع موانع خطر و با کارشناسی مسئولین اداره راه وترابری را مقید به رفع موانع خطر بکنند مثل پلیس راهور ناجا کمتر به این مهم توجه می کنند.

 مسئولین وزارت راه  در استان که تا کنون احساس وظیفه شان برای همگان مشهود و توجه ودلسوزی آنها کاملا برملاست ولی پلیس راهور ناجا که برای سوختن یک چراغ عقب خودروئی را پانزده هزار تومان آنهم راننده از سوختن آن بی اطلاع است به قول خودشان برای تامین سلامت جانی سرنشینان جریمه می کند آیا تاکنون پیگیری مصرانه ای در ضرورت دو بانده کردن این جاده مرگ داشته اند همه شاهدند بعد از هر حادثه منجر به مرگی با حضور در همان محور چند خودرو بخت برگشته  که پشت یک کامیون از ترس جا نیفتادن دنده یک مجبور به سبقت می شوند جریمه بیست هزار تومانی می کنند و تا مدتی و حادثه ای دیگرهم خبری نه از آنها هست و نه؟  البته این حضور هم در ساعات اولیه صبح و عصر هاست و بقیه ساعات شبانه روز هم که هیچ پلیسی دراین مسیر نسیت در حالیکه اگر قرار است خطری متوجه سرنشینان خودروئی بشود پلیس با حضور خود بایستی مانع از آن بشود جاده ای که هر ماه بطورمعمول بیش از پنج مورد حادثه دل خراش مرگبار دارد و بطور میانگین هر ماه دو نفر از عزیزان این آب و خاک را به کام مرگ می کشاند. آیا باید اینگونه مورد بی توجه ای قرار گیرد؟ آیا مردم شهرهای مسجدسلیمان، لالی و اندیکا و در آینده مسافرین بخت برگشته  مقصد شهرکرد و اصفهان که قصد عبور از این مسیر را دارند ارزش داشتن یک جاده امن و بی خطر را ندارند؟ متاسفانه در ایران حدود بیست وشش هزار نفر در سال در تلفات جاده ای جان می بازند که خطای انسانی مهمترین عامل این حوادث اعلام شده است  ولی پلیس  در مسیر کمین می کند یعنی شما خطا را بده جان خود و سرنشینان را به خطر بیا نداز بعد در صورت مشاهده جریمه شوید.

البته  لعن و نفرین بر قلم و قدم کسانیکه زحمات پلیس را خدای نا کرده نادیده و ناسپاسی کنند. منتها حقیقتی است از پلیس بعنوان تنها مرجع قانونی و انتظامی مسئول و کارشناس در امور جاده ها انتظار می رود در این خصوص اصرار ورزد.

عنایت بفرمائید درسال بیست وشش هزارنفر از هموطنان ما در مسیر جاده ها جان خود را از دست می دهند در این رابطه چه صدمات روحی ناشی از غم فقدان عزیزان و بی سرپرستی خانواده ها خسارات مالی فراوان و ... به جامعه وارد می شود.

باور کنید آمار حوادث جاده اهواز-مسجدسلیمان تکان دهنده است. علت هم ضرورت و وابستگی مردم برای امرار معاش و استفاده از این جاده برای تردد به محل کار می باشد چون بیس کار در شهرستان فراهم نیست مردم مجبورند پر تردد از این جاده استفاده کنند باورمان شده که این جاده جهنمی است پنداری کمینگاه مرگ است. طبیعی است جاده ای  هر روز و هر شب همشهری ها را به کام مرگ می کشاند، ترس و دلهره ایجاد کند.

 وزارت راه و ترابری در استان خوزستان نسبت به این موضوع کوتاهی جدی کرده  سازمان برنامه هم مترصد ارائه پروژه و اعلام نیاز اعتباری است از آنجائیکه جاده بعنوان یکی از موارد ارائه خدمات بطو دائم در تسریع همه  امور  نقش دارد باید به چه کسی گفت این جاده بایستی دو بانده و بی خطر گردد.

در شهرستان مسجدسلیمان، لالی و اندیکا تعداد بسیار زیادی کارگر و شاغل در واحد های کارگاهی اهواز سایر شهرستانهای استان  مشغول به کار دارند و همه روزه و یا به دفعات در هفته در مسیر این جاده با وسایل نقلیه گوناگون  در ترددند به این تعداد دانشجویان پیام نور  و دانشجویان دانشگاه آزاد واحد مسجدسلیمان، دانشجویان فرزندان ساکن این شهرستان ها که آینده سازان این کشور اسلامی هستند چرا بایستی پدران، مادران و همسران و....همیشه دل نگران و مترصد حوادث جاده ای در این مسیر مرگ باشند.

در محفلی علمی استاد فقید و فرزانه شهرمان استاد منصور ورناصری استاد فرهیخته دانشگاه آزاد شهرمسجدسلیمان طرح و نقشه ای در دست ارائه داشت که  از مسیر جنوبی شهرستان از مسیر دروازه تمبی مسیر کوتاه و میان بری را می توان احداث کرد که در حدود بیست تا نیم ساعت از نظر زمانی و در حدود سی تا چهل کیلومتر از این مسیر حذف می شد و همه می دانیم ازنظر سوخت و استهلاک و وقت و خستگی و امثال اینها چقدر سود مند و قابل ملاحظه بود ولی متاسفانه کسی به طرح این استاد بزرگوار اعتنائی نکرد مسیری که مد نظر بود دروازه جنوبی شهرستان مسجد سلیمان را به پاسگا ه مستقر در درب خزینه متصل میساخت. شرکت سیمان کارون از این مسیر تدارکات سنگین خود را جابجا می کند.

 در هر صورت اداره راه و ترابری استان وظیفه دارد با توجه به قابلیت های جدی راه وترابری که از وزرای با لیاقت و مقید و کار بلد می باشد و تاکنون تعهداتی که داده عمل کرده طرح بدهد هم اجرائی کردن مسیر جنوبی  و کوتاه کردن مسیر پر خطر اهواز مسجدسلیمان را هم با توجه به عدم وجود موانع و امکان ایجاد دوبانده کردن  این مسیر از این بی توجهی و بی اعتنائی دست بر داشته و اقدامی اساسی را انجام دهد.

اگر اداره راه و ترابری استان بی اعتنائی کند سازمان محترم مدیریت و برنامه ریزی  از کم وک است اعتبارات شهرهای در مسیر مثل ملاثانی،لالی،اندیکا،مسجدسلیمان وشوشتر در ایجاد مسیر رفت و برگشت با گارد میانی و گارد محافظ جاده ای امن و تقریبا بی خطر احداث نماید.

باور کنید ماموران ادارات دولتی از ترس این جاده ماموریت های اهواز و در این مسیر را با ترس و اکراه می روند. چرا که ممکن است رفتن رفت آنها برگشتنی در پی نداشته باشد.

حتی المقدور مبلغی در حد دو درصد اعتبارات عمرانی ادارات شهرستان های در مسیر را سازمان محترم مدیریت و برنامه ریزی  به دو بانده کردن این مسیر حادثه خیز اختصاص دهد. اگر چه وظیفه اداره کل راه استان است ولی از این مسئولین و این بی تفاوتی خسته شده اند از استانداری محترم استان از نهادهای مسئول توقع و این انتظار می رود که اقدامی اساسی در سرلوحه کار خود قرار دهند همه خوب می دانیم  این مسیر هیچ گونه عوارض و موانع صعب العبور و دست و پاگیر برای ایجاد یک جاده دو بانده نداشته و تنها نگاه به ارزش و اهمیتی که این مردم دارند که در آینده شاهد پرپر شدن فرزندان، پدران و شوهران ...... خود در این جاده  جاده مرگ  نباشند

انشاء الله مورد توجه قرار گیرد

پرویز دوید خسروی