عصرجهان/محسن بابادی-کارشناس فوتبال و مربی رده های پایه کشور
مربی فوتبال هستم، اما می خواهم این بار، از کشتی بنویسم. آن هم کشتی فرنگی و افتخار آفرینی زاگرس نشینان فرنگی کار ایذه . آری صحبت از ایذه شد. شهری با قدمتی 6000 ساله، شهری که آثار باستانی،حماسه ها و عصاره تاریخ ایران در این دیار خلاصه می شود. شهری که دوران های متفاوت و تلخی و شیرینی های تاریخ، در جای جای سنگ نوشته هایش، بیانگر نقش بزرگ این شهر در تاریخ این سرزمین اساطیری را دارد.
شهری که روزگاری، بزرگترین و مرغوبترین دیباهای ابریشمی دنیا در این منطقه بافته می شد.
شهر مردم با غیرت و با شرافت بختیاری هفت لنگ و چهارلنگ.
شهری که گذر تاریخ و خطوط میخی ایران باستان، نام های بسیاری از جمله: انشان، ایذج، آیاپیر، مالمیر، آنزان و...  را بخوبی در پیچ و خم قرون و هزاره ها جاودانه کرده.
شهری که بوی هیمه و داروهای گیاهی کوهی اش در بازار سبزی به همراه مهمان نوازی مردم بختیاری این شهر در تمام پهنه گیتی زبانزد خاص و عام است. آری چوقا، شلوار دبیت، کلاه سیاه و گیوه لباسی است که از چند هزار سال پیش و دست به دست، بعنوان ودیعه ای گرانبها به این مردم رسیده تا این لباس را یکبار دیگر و در قالب لباس کشتی، بار دیگر بر فراز جهان علم کنند تا دیگر بار به جهانیان ثابت کنند که ایذه و ایذه ای زنده است و بر اوج قله های افتخار سروری می کند.
ایذه که مردمی بسیار باهوش و باسواد، در رشته های مختلف علمی تقدیم کشور و جهان نموده، همانگونه که  صدای حماسی کرنا و سرنا از هزاران سال قبل، آغاز نواختن بر طبل جنگاوری و دلاوری های آنها بوده، این بار نیز این ساز حماسی همراه آنان در آوردگاه جهانی به همراه طرح چوقا گوش جهانیان را کَر کرده است .
مردم ایذه که از طوایف مختلفی از جمله اورک، گورویی، سهید، شالو، عالی محمودی، سادات، بویری، کورکور، ململی، سرقلی، نوروزی، خدری، بهداروند، اعراب مرغا  و.........هستند، این بار نیز به رسم سنت آبا و اجدادی خویش، دستانشان را محکم در هم گره کردند تا ورزش سنتی و باستانی خویش را، بار دیگر بر بام جهان ببینند و سرود مقدس ایران را در جهان طنین انداز کنند تا بگویند: ما فرزندان همان تمدن بزرگ چند هزارساله و وارثان کول فرح و اشکفت سلمان هستیم و همانگونه که اجداد ما با به یادگار گزاردن چنین آثار تاریخی سترگ، تا به امروز جهانیان را در بهت و حیرت فرو برده اند، ما نیز می توانیم هزاران سال بعد با آرم چوقا، پرچم مقدس ایران را بالاتر از کشورهای صاحب کشتی، در کشور مجارستان به اهتزاز در آوریم .
ایذه ای ها در تمام عرصه های تاریخ در راه کشور جانفشانی های فراوان از خویشتن نشان داده اند که نمونه معاصر آن، جنگ تحمیلی و شهدای فراوانی است که تقدیم نموده اند.
مردم شجاع ایذه و تیم سینا صنعت این شهر که با هزینه های شخصی و تلاش و مساعدت آ علی بابا احمدپور و همت و غیرت مسئولان این شهر در جهان آقایی کرده اند، نشان داده اند که نه تنها این موفقیت ها اتفاقی نیست، بلکه در این موفقیت رودخانه هلایجان، او سه چال و برنجکاری سوسن و ترشک، زمینهای نفت خیز مرغا، قنات باستانی راسوند، کتیبه ها و سنگ نوشته های کول فرح در کهباد، درخت های بلوط ناشلیل، برنج پرسوراخ، دامپروری سراک، انار و آبشار شیوند، سد کارون 3 و 4، کتیبه ها و آثار باستانی اشکفت سلمان نورآباد، تالاب میانگران، چشمه زیبای الهک و... شاهد تلاشهای شبانه روزی بی شائبه آنان بوده اند و مردم خونگرم و دوست داشتنی سادات حسینی و سایر مناطق، با دعای خیر خویش، از این تیم پشتیبانی نموده و از این حماسه و شگفتی به وجد آمده اند. درود بر غیرت و شرافتتان ای مردم آیاپیر.
درود بر شیرمردان و شیرزنان ایل بزرگ و پر افتخار بختیاری.
مردم ایذه: امروز یکبار دیگر ایران و ایرانی به شما می بالد. سرتان را با افتخار بالا بگیرید که یکبار دیگر نام و آوازه ایذه، پس از چند هزارسال در جهان پیچیده و تمام تمدن های کهن، یکبار دیگر در مقابل فرهنگ، عظمت  وشکوه شما مردم آریایی و ایرانی از قوم اصیل و پرافتخار بختیاری سر تعظیم فرود اورده اند.
پس با همین همت و تلاش راه استوار خویش را ادامه داده تا شعله مشتعل ورزش ایذه و صدای دلنشین ساز و دهل برای همیشه در جهان طنین انداز شده و جهانیان با دیدن چوقا و شلوار دبیت شما مردم عزیز، هویت فراموش شده خویش را بار دیگر بیاد آورد.
نویسنده:محسن بابادی-کارشناس فوتبال و مربی رده های پایه کشور

شایان ذکر است تیم سینا صنعت ایذه به مدیرعاملی علی‌بابا احمدپور و با درخششی خیره‌کننده به مقام قهرمانی کشتی فرنگی باشگاه‌های جهان دست یافت.
سینا صنعت در دیدار پایانی این مسابقات با شکست 5 بر 3 نماینده ترکیه به مقام قهرمانی جهان دست پیدا کرد