اسماعیل کمالی کنشگر سیاسی-اجتماعی و سردبیر ماهنامه صدای باران در مطلبی ارسالی با عنوان " همشهری های اهوازی مسالتن…" در پایگاه اطلاع رسانی عصرجهان اینگونه نوشت: ✍✍✍✍✍✍✍
در ابتدای مدیریت جناب سید خلف موسوی شهردار کلانشهر اهواز، خدمت همشهری هایم عرض کردم که سید خلف بازنشسته می شود اما تکنوکرات نمی شود(عنوان مقاله اینجانب که پیش تر در سایت خبری تحلیلی عصر جهان منتشر شد) و در پایان مقاله با توجه به مدرک تحصیلی، سوابق، و البته دوستانی که این روزها برایش سیم خاردار شده اند پیش بینی کردم که پایان کارش شبیه اسفندیار دولت دهم خواهد شد، که شد.
از روز دوشنبه 09/12/95 بدین سو خبر دستگیری و استعفای تعدادی از مدیران شهرداری و تکذیب و تاییدات مختلفی می شنویم، مدیرانی که شروع به کارشان با مسئول دفتری عضو شورا یا فرزند فلانی یا خواهر زاده بهمانی بودن، بوده است و امروز شایعاتی نجومی، سرگیجه آور و خبر ورود سربازان گمنان امام زمان(عج) را شنیدیم که پایان کارشان را با اتهام فساد مالی و اختلاف هایی که به اندازه ای بوده که پای نیروهای امنیتی را وسط بکشد و دیگر از امدادهای غیبی اسفندیار شهر هم کاری ساخته نباشد. در اولین جلسه شورای اسلامی کلانشهر اهواز پس از اتفاقات اخیر، هوشنگ شیرمردی به عنوان رییس شورا در شروع جلسه به هشدارهایی که به شهردار داده و پنجاه و سه نامه ای که مورد بی اعتنایی اسفندیار شهر قرار گرفته گفت و اینکه در شهرداری اهواز مدیرانی در حد معاون وزیری وجود دارند که به دلایل سیاسی از حضور و خدماتشان محرومیم. همچنین خیلی قبل تر در تاریخ 05/07/93 علی ناصری یکی از اعضای شورا در نامه ای به وزیر اطلاعات که خود را آزاده و رزمنده 8 سال دفاع مقدس خوانده بود؛ نوشت: ((سایه ی زد و بندها و تطمیع ها و تهدیدهای برخی باندهای قدرت و ثروت سعی دارند تا همه مقدرات شهر را در اختیار مطامع خود قرار بدهد.)) ضمناً ایشان از تلخی استخدام های رابطه مند، قراردادهای مورد سوال و مساله دار، پیشنهاد آپارتمان شیک در بهترین نقطه شهر و سایر تطمیع ها و دخالت های غیر قانونی در وظایف شورای اسلامی شهر گفت و با قسم دادن دکتر علوی به خون همرزمانش از ایشان خواسته بود جهت جلوگیری از زمین خواری ها و نحوه نامناسب انتصاب مدیران و زد و بندهای انتخاباتی و دخالت آقا زاده ها و افراد غیر مسئول، یک تیم قوی و کارشناسی تشکیل و به شهرداری و شورای اسلامی شهر اهواز اعزام کند.
براستی مردم شریف اهواز انتصاب فلان دیپلم ردی قبل از انتخابات مجلس دهم با عناوین مدیر عامل، معاون شهردار و قائم مقام شهردار و حضور مداوم در قاب دوربین و مجالس عشایری و استفاده ابزاری از ایشان و سپس اخراج همو به عنوان پایان قرارداد حرکتی سیاسی در راستای منافع شخص اسفندیار شهر بود یا خدمت به شما مردم عزیز؟
اینکه فلان مدیر با تجربه فوت کند و به رحمت خدا برود، سپس برادرش که حتی کارمندی را تجربه نکرده، یک شبه به صورت ملوک الطوایفی جانشین برادر شود به نظر شما مردم شریف در راستای خدمت به شما بوده یا اسفندیار شهر میخواست رای فلان منطقه را به نفع خود حفظ کند.
این موارد که همه از آن ها مطلعند و شاید به صرفه و یا صلاحشان نیست که دم بزنند به اندازه ای زیاد هست که در حوصله این مقال نمی گنجد.
احمد توکلی که دکترای اقتصاد است و عمری تجربه قانون گذاری در مجلس را دارد در تعریف(Political Corruption) فساد سیاسی می گوید: ((استفاده از قدرت عمومی برای منافع خصوصی. طبق این تعریف کسی که به هر دلیلی قدرت در دست دارد یا قدرت بوروکراتیک یا از طریق رای مردم، او اگر از این قدرت در جهت منافع شخصی، نمی گویم فردی بلکه می گویم شخصی، مثل نصب اطرافیان بر مسند کارها، استفاده کند به آن فساد سیاسی می گویند. این فساد سیاسی وضعش مثل همان فساد اقتصادی است)). عباس عبدی نویسنده و روزنامه نگار در این مورد می گوید: ((فساد سیاسی و اقتصادی به شکلی به هم تبدیل می شوند. فساد سیاسی به پول تبدیل می شود، سپس پول تبدیل می شود به فساد سیاسی و این دو همچنان یکدیگر را تقویت می کنند. البته محدودیت مبارزه با فساد سیاسی بیشتر است)). این سلسه به گونه ای است که بعضی از آقایان چون خود را به قدرت متصل می دانند، یعنی از حمایت متنفذین... برخوردار می شوند روحیه ای فراقانونی پیدا کرد و به خود اجازه انجام هر کاری را می دهند. طبق شایعات؛ چند نفر از مدیران دستگیر شده به یکی از آقایان شورا متصل اند که او نیز خود را به قدرت متصل می داند و اطمینان دارد اگر سیل همه فاسدین را ببرد به او گزندی نخواهد رسید، زیرا ایشان نیز مانند اسفندیار شهر درون حلقه سیم خاردار رفقای متنفذ خود قرار دارد و اعمال قانون را برای عوام الناس می داند نه اقویایی چون خود. حالا همه این ها را رها کنیم و به مساله حقوق عقب افتاده سازمان ها و حقوق و مزایای معوقه شهرداری اهواز و کارکنان گروه ملی و...فکر کنیم و این مسائل را کنارهم قرار دهیم و باز به این موارد رفتار خودمان را در انتخابات ادوار گذشته اضافه و بررسی کنیم. همشهریان غیور ما با خود و شهرمان چه کرده ایم؟
موفقیت یا شکست هر راهبرد ملی مبارزه با فساد تا حد زیادی به میزان بسیج توجه عمومی به هزینه های فساد بستگی دارد، در قالب موارد این کلیت جامعه است که هزینه های فساد را متحمل می شود و تساهل یا بی توجهی شهروندان است که اجازه رشد فساد را می دهد در اغلب نسخه های مبارزه با فساد به پیشگیری از وقوع آن توصیه و بر راه های مشارکت شهروندان تاکید شده است؛ مردمی که مطالبه گرند و حاکمیت را ملزم به پاسخگویی می کنند. در برخی کشورها ممنوعیت های اجتماعی عامل بازدارنده ایست که همشهریان خود را لو ندهند، از این جهت در این جوامع آموزش داده می شود که مردم بر چنین لکه های ننگی غلبه و این نظر را جایگزین کنند که جامعه به عنوان یک کل متحمل تاثیر فساد می شود، کسانی که به اندازه کافی شجاعند تا مظنونان را معرفی کنند قهرمانانی هستند که باید آنها را تحسین کرد. برنامه های مبارزه با فساد کره جنوبی این روزها تبدیل به الگوی عملی مبارزه با فساد شده است؛ یکی از دوستان رییس جمهوری کره جنوبی متهم شده با سو استفاده از فرصت و امکانات دولتی میلیون ها دلار از شرکت ها کمک مالی دریافت کرده است. مردم به خیابان ها ریختند، کار به جایی رسید که خانم پارک گون 64 ساله با چشمانی اشکبار از صفحه تلویزیون خطاب به مردم گفت: «نمی توانم خود را ببخشم و شبها از شدت اندوه نمی توانم بخوابم»

مخالفان رییس جمهور او را متهم کردندکه با عمل به توصیه های دوستش اصل شایسته سالاری و سپردن امور کشور به دست افراد مناسب را نادیده گرفته است؛ پارلمان کره جنوبی هم استیضاح رییس جمهور را تصویب کرد. کره جنوبی در حالی به این نقطه رسید که رییس جمهور سابقش 5 سال قبل گفته بود: «فساد در کشورش با زندگی مردم عجین شده است» و وزیر سابق کشاورزی پس از بازجویی در رابطه با یک رسوایی مالی خودکشی کرد.
اما کره جنوبی چگونه به اینجا رسید؟
این کشور کمیسیون مستقل ضد فساد دارد که برای دانش آموزان مدارس ابتدایی و دوره های بالاتر که 30% جمعیت کره را تشکیل می دهند دوره های آموزشی مقابله با فساد برگزار کرده بود. کره ای ها سالهاست شهروند مطالبه گر و چالش گر فساد تربیت می کنند، مردمی که اشک رییس جمهورشان را در آورده اند.
آن وقت ما باید شاهد باشیم در برنامه پایش که از رسانه ملی پخش می شود، پس از معرفی شهرداران کلانشهرهای کشور و پرداختن به تحصیلات و سوابق مرتبطشان و تالیفات آنها در خصوص شهرسازی و برنامه هایی که در دوره مدیریت شهریشان اجرا کرده بودند، وقتی نوبت به شهردار کلانشهر اهواز رسید مجری نگاهش را از دوربین برداشت به تبلتی که در دست داشت نگاه کرد و گفت:«شهردار اهواز آقای سید خلف موسوی دارای مدرک کارشناسی فقه و معارف و کارشناسی ارشد مدیریت... را دارند و ما هرچه جستجو کردیم
کتاب، مقاله و حتی جمله ای هم از ایشان در رابطه با شهرسازی پیدا نکردیم، از شما مردم خوب اهواز خواهشمندیم در صورت دسترسی داشتن به این موارد اطلاعات لازم را به آدرس دورنمایی که در زیر نویس صفحه تلویزیون مشاهده می کنید ارسال نمایید!!!...» والسلام.
ضمناً یک پیشنهاد هم در مورد اسفندیار شهر دارم؛ احتمالاً 244روز دیگر یکی از همین آقا زاده ها را برای شهرداری اهواز کاندید می کند و اسفندیار شهر هم در کنفرانسی ایشان را نماد پاکدستی دوره چهارم مدیریت شهری خواهد دانست و ایشان اشبه الناس به خود معرفی خواهد کرد!!!
تا 244 روز دیگر، روز و دلتان خوش
اسماعیل کمالی
مطلبی که خوانید از سری یادداشت های دریافتی است و ممکن است با سیاست های سایت تطابق نداشته باشد لذا انتشار آن الزاما به معنی تایید تمام یا بخشی از آن نیست و مخاطبان می توانند با ارسال کامنت و یا یاداشت آن را نقد نمایند