انفجار بمب، کمین و بیماریهای اسرارآمیز. در سه سال گذشته شماری از رهبران شورشیان در شرق اوکراین با روشهایی خشن و ناگهانی جان باختهاند؛ حتی زمانی که از خط مقدم جنگ دور بودهاند
به گزارش پایگاه خبری عصرجهان به نقل از یورونیوز، انفجار بمب، کمین و بیماریهای اسرارآمیز. در سه سال گذشته شماری از رهبران شورشیان در شرق اوکراین با روشهایی خشن و ناگهانی جان باختهاند؛ حتی زمانی که از خط مقدم جنگ دور بودهاند. آخرین نمونه از این دست، مرگ الکساندر زاخارشنکو در جمعۀ گذشته بود.
شورشیان اوکراین همچنان در شوک مرگ زاخارشنکو، نخستوزیر و رئیس دولت خودخواندۀ «جمهوری خلق دونتسک» فرو رفته اند که روز ۳۱ اوت در پی انفجار بمب در یک کافه در دونتسک کشته شد. شورشیان میگویند توانستهاند عامل اوکراینیِ این انفجار را دستگیر کنند.
اما پیش از زاخارشنکو، شماری دیگر از رهبران این منطقه به مرگی ناگهانی جان باختهاند. در پایین نام و عنوان تعدادی از آنان و چگونگی مرگشان آورده شده است.
ولادیمیر ماکوویچ، از رهبران دونتسک که مدت کوتاهی به عنوان معاون سخنگوی شورای شورشیان در سال ۲۰۱۴ میلادی فعال میکرد و سپس به دولت این جمهوری خودخوانده پیوست، در سال ۲۰۱۷ میلادی در سن ۵۴ سالگی به علت ابتلا به یک «تومور مغزی» جان باخت.
میخائیل تولستیخ معروف به «گیوی»، از فرماندهان نظامی شرق اوکراین نیز چند ماه قبل از آن، با شلیک راکتی به دفترش در دونتسک کشته شد.
در سال ۲۰۱۶ میلادی آرسن پاولوف، از رهبران ارشد نظامی متولد روسیه که به «موتورولا» نیز مشهور بود، با انفجار بمبی که در آسانسور آپارتمانش کار گذاشته شده بود کشته شد. او در زمان مرگ ۳۳ ساله بود.
شورشیان دولت اوکراین را متهم به قتل فرماندهان کردند و در مقابل، کییف نیز با رد هر نوع دخالت در این ماجراها اعلام کرد که این حوادث در مسکو برنامهریزی شده است تا به این ترتیب از روسیه در موضوع حمایت از جداییطلبان شرق اوکراین رفع اتهام شود.
در مجموع در سه سال گذشته نزدیک به دوازده نظامی ارشد جداییطلب کشته شدهاند.
علاوه بر این تعداد، شماری از فرماندهان نیز دچار بیماریهایی غیرمنتظره شده و جان باختهاند.
از جمله والری بولوتوف رهبر «جمهوری خلق لوهانسک» که در اوایل سال ۲۰۱۷ میلادی در سن ۴۶ سالگی در آپارتمانش در مسکو جان باخت. علت مرگ او نارسایی قلبی اعلام شد با این وجود برخی رسانهها بر این باورند که او مسموم شده است. بولوتوف در اوت سال ۲۰۱۴ میلادی با اعلام استعفای خود، به فعالیتهای سیاسی خود در لوهانسک پایان داد و تا زمان مرگ به دور از چشم مردم زندگی میکرد.
بنا بر گزارشها گنادی تسیپکالوف، متحد نزدیک بولوتوف نیز در سال ۲۰۱۶ میلادی زمانی که در بازداشت بود، خود را کشته است. دولت دونتسک در حال تحقیق از او دربارۀ یک پروندۀ اقدام به کودتا بود. او در زمان مرگ ۴۳ سال داشت.
قتل زاخارشنکو بار دیگر باعث اتهام متقابل کییف و مسکو به همدیگر شد. روسیه اعلام کرد که همۀ شواهد نشان از آن دارد که دولت اوکراین پشت این ماجراست؛ شورشیان نیز این ادعا را تایید کردند و به فردی اشاره کردند که به عنوان عامل این حمله شناسایی و دستگیر کردهاند.
در مقابل، سرویس امنیتی اوکراین دو تئوری دربارۀ این قتل مطرح کرد.
به گفتۀ کییف، علت مرگ او یا مبارزۀ جنگسالارانِ شرق اوکراین بر سر قدرت بوده یا دولت روسیه پس از آنکه زاخارشنکو محبوبیت خود را نزد مسکو از دست داد، تصمیم به حذف او گرفته است.
بعید به نظر میرسد که زاخارشنکو آخرین رهبر شورشی باشد که در شرق اوکراین در پی جنگ داخلی در این کشور کشته میشود، جنگی که تا کنون بیش از ۱۰ هزار کشته برجای گذاشته است.