پایگاه خبری عصرجهان؛کریم افتخاری-یکی از ویژگی های هر مدیران ،حتی پایین ترین سطح مدیریت در کشور  تهیه نقشه راه   وبرنامه جهت برون رفت از مشکلات موجود و رسیدن به وضع مطلوب است. شاید بگویند همه نقشه راه دارند .  پس اگر نقشه  راه است؛ چرا  عملیاتی نمیشود؟!
به عنوان مثال مدیران  سیاسی و امنیتی  باید دارای نقشه راه جهت برون از وضع موجود سیاسی در کشور و استان و شهرستان و حتی بخش، جهت رسیدن به وضع مطلوب باشند.اینکه روی کاغذ انشا نوشته شود قابل قبول نیست.. دوره آزمایش و خطا تمام شده است.
مدیران فرهنگی با نگاهی به کل فرهنگ جامعه در سراسر کشور ،  باید  دارای استراتژی و برنامه جهت برون رفت از مشکلات فرهنگی در کشور و استان وشهرستان مطابق با قانون و فرهنگ آن حوزه داشته باشد.
مدیران اقتصادی هم باید دارای یک‌برنامه مدون و کارشناسی شده  با بهره گیری ازتوان و ظرفیت کشور با استفاده از ایده های کارشناسان خبره اقتصادی ، جهت چگونگی روند تولید و موانع توسعه  روند تولید نقشه راه تهیه نمایند.
اگر وزیری که انتخاب می شود دارای نقشه راه برای هر استان و کشور و شهرستان نباشد و هیچگونه اطلاعاتی از مشکلات وموانع نداشته باشد، وفقط  یک انشاء نویسی محض بیش نیست .مثل همان مناظرات انتخاباتی می ماند .که برخی از کاندیداها فقط برایشان نسخه می نوشتند آنها فقط نسخه را می خواندند‌.اگر ازشون سوال بیشتر می پرسیدند.بیش از نسخه نوشته شده ؛ توان پاسخگویی نداشتند.  اینجا اولین پاشنه آشیل  یک مدیر  در کشور است.
هیات وزیران هم مثل اعضای بدن انسان می باشند.برخی از اعضا نقش اساسی دارند...اگر آن اعضایی که نقش اساسی در بدن دارند نتوانند وظیفه اصلی خود را انجام دهند؛دیگر اعضا خود بخود عضوی خنثی می شوند...
 در دولتها هم برخی از اعضای دولت  قلب تپنده  دولت ها هستند. این قلب تپنده نیاز به یک مغز متفکر دارد. اقتصاد کشور ما هنوز  تابع  نفت است . وزارتخانه های مهم اقتصادی مثل نفت ، اقتصاد، نیرو  و زیر مجموعه های آنها باید   دارای نقشه کارشناسی  شده راه  کوتاه  مدت ، میان مدت و بلند مدت باشند.در اینجا باید این وزارتخانه ها به مانند یک ماشین جاده ای  سکان این وزارتخانه ها   باید به راننده ای داد  که  دارای تجربه و ماهر و آشنا به مسائل ملی و بین المللی باشد. که اولا جاده را خوب بشناسد؛ دوما،پیچهای جاده  ای از قبل شناسایی کرده باشد .اینکه در وزارتخانه های ما براساس سفارش افراد بدون هر گونه تعهد وتخصص وتجربه و   داشتن نقشه راه به  دولت  قالب  شوند‌.بازهم همان قصه های گذشته است.  حتی در سطح استانها و شهرستانها.
 بنابراین ،اگر وزیری خودش خلاقیت نوشتن یک نقشه راه را نداشته باشد و نقشه راه توسط دیگران نوشته شود و خودش فقط انشاء خوان آن نوشته  ها باشد...این وزیر حتی نمی تواند مدیر اداره یک بخش هم شود..
درهرحال نیاز امروز کشور جهت هر وزارتخانه نقشه راه کوتاه مدت ، میان مدت و بلند مدت در توسعه و عمرانی کشور است. باید یک‌مدیر این پیش بینی را داشته باشد .اگر جهت تحول حوزه کاری براساس نقشه راه موانعی ایجاد شد .راه برداشتن و جایگزینی  از این موانع و نقشه راه دیگر  را مشخص نماید.
نقشه راه به لحاظ نیروی انسانی ، مدیری انقلابی، جهادی ، دلسوز ، مردمی ، متعهد ،  وعدالت محور و فساد ستیز  پیشران اصلی آن است.

والعاقبه للمتقین
کریم افتخاری