اجازه دهید این حضور را آغازی برای گامی متفاوت، و فصلی تازه در عدالت پارلمانی بدانیم.
*پایگاه خبری عصرجهان؛ یونس صالح بیگی*-امروز در یکی از حساسترین و مهمترین مراحل کاری مجلس شورای اسلامی، ترکیب هیأت رئیسه دوره دوازدهم مشخص شد؛ اتفاقی سرنوشتساز که میتواند مسیر سال آینده تصمیمسازی و نظارت پارلمانی را ترسیم کند. در این میان، حضور دو چهره برجسته از استان خوزستان در جمع اعضای هیأت رئیسه، امید تازهای در دل مردم این دیار زرخیز و شهید پرور ایجاد کرده است.
از نخستین وظایف اخلاقی و رسانهای ما، قدردانی از نمایندگانی است که بیوقفه در مسیر پیگیری مطالبات استان تلاش کردهاند. به همین مناسبت، تشکر ویژهای داریم از جناب آقای مجتبی یوسفی، نماینده محترم مردم اهواز، باوی، حمیدیه و کارون، که در سالهای گذشته با روحیه جهادی، شبانهروزی و فراتر از خطکشیهای سیاسی، برای حل مسائل خوزستان و نیز دغدغههای ملی تلاش کرد. زحمات ایشان شایسته قدردانی دائمیست.
و اما خبر خوش و تاریخی برای خوزستان:
دکتر رضا جباری و دکتر عباس پاپیزاده، دو نماینده جوان، متخصص و آشنا به بسترهای توسعهنیافتهی جنوب، با رأی اعتماد نمایندگان ملت، به عضویت هیأت رئیسه مجلس دوازدهم برگزیده شدند. این انتخابها، صرفنظر از بُعد سیاسی و جناحی، حامل پیامی روشن است:
صدای خوزستان باید در مرکز تصمیمگیری کشور رساتر شنیده شود.
ما جوانان خوزستان، اصحاب رسانه، فعالان اجتماعی و دغدغهمندان توسعه استان، ضمن تبریک به این دو نماینده محترم، تأکید میکنیم که این انتخاب، تنها یک افتخار نیست؛ یک تعهد بزرگ و آزمونی حساس است. اکنون که خوزستان صاحب دو کرسی در یکی از مهمترین نهادهای قانونگذاری کشور شده، مطالبات مردم، انتظارات بیشتری را متوجه شما میکند.
ما به رسم مسئولیت اجتماعی، همپای نمایندگانمان هستیم؛ در مطالبهگری منصفانه، در انتقاد سازنده، و در حمایت مسئولانه.
ما از هیأت رئیسهی مجلس دوازدهم و بهویژه نمایندگان خوزستان انتظار داریم که با یک برنامهریزی راهبردی، اولویتهایی نظیر رفع محرومیتهای تاریخی، عدالت در بودجه و توزیع منابع، حل بحران آب و هوا، برق،اشتغال جوانان، توسعه زیرساختها، ارتقاء سطح بهداشت و آموزش، و دفاع از حقوق کارگران و کشاورزان را در دستور کار جدی قرار دهند.
بهعنوان مردمی که در گرمای طاقتفرسای جنوب، در سایه نخلهای سوخته و رودخانههای کمآب، اما با عزت و وفاداری ایستادهایم، باور داریم که خوزستان باید دیگر فقط "منبع ثروت ملی" نباشد، بلکه "اولویت عدالت ملی" باشد.
این دو صندلی، امانتی در دستان شماست؛ امانتی از سوی مردمی صبور، ریشهدار و نجیب که به جای گلایه، بارها از جان و دل برای امنیت و آبادانی این سرزمین مایه گذاشتند.
پس اجازه دهید این حضور را آغازی برای گامی متفاوت، و فصلی تازه در عدالت پارلمانی بدانیم.