پایگاه خبری عصرجهان؛ رجبعلی کرد- دانش آموخته سازمان و مدیریت_دکتر پزشکیان دنبال کاهش ساعات کاری ادارات بوده و گفت: "از رهبر انقلاب درخواست کردم که کارمندان ساعت 9بیایند و ساعت 13 بروند چراکه کاری انجام نمی دهیم، کاری نداریم که انجام دهیم اما آب و برق وگاز مصرف می کنیم".این پیشنهاد رئیس محترم جمهور قابل بحث و تامل است.از جهات مختلف می توان آن را مورد بررسی و نقد قرار داد و بر صاحبنظران در حوزه مدیریت و سازمان است که این سخن را با نظرات کارشناسی تجزیه و تحلیل کنند. نگارنده از تخصصی کردن بحث اجتناب و در حد یک مقاله مطبوعاتی به آن می پردازد.

یکم: جناب دکتر پزشکیان در یک میزگرد اقتصادی بعنوان نامزد انتخابات ریاست جمهوری دیدگاه من کارشناسی است.من ممکن است که بگویم کاری انجام شود یا نشود اما اجرای کار به عهده کارشناسان است. در جایی دیگر گفت من کارشناس نیستم اما در رشته خودم کارشناس هستم.آنها که می گویندماخودمان کارشناس هستیم مردم را فریب می دهند.
گفتمان و دیدگاه رئیس جمهور پزشکیان سپردن کار به کاردان است و اطمینان دارم که ایشان صداقت کامل دارند و عملا" روی این حرف ایستاده اند و همچنان به نظرات کارشناسی احترام می گذارند.
دوم: دکتر پزشکیان با این پیشنهادی که ارایه نمود به نحوی گفته قبلی خود را نقض کرده و با این حال که متخصص و کارشناس در حوزه پزشکی است پا در کفش متخصصین دیگر حوزه ها کرده و پیشنهاد کاهش ساعت اداری به روزی چهار ساعت را داده که قطعا" به دلایل متعدد کاهش پنجاه درصدی ساعات  قابل اجرا نخواهد بود.پزشکیان با تکمیل گفته اش مبنی بر اینکه اجرای کار به عهده کارشناسان است این تناقض را برطرف کرد اما بهتر این بود که  ایشان بااین صراحت و قاطعیت برای امور اداری کشور نسخه نمی پیچیدند
سوم: باتوجه به تجربه تلخ تصمیمات گذشته در زمان ریاست جمهوری دکتر احمدی نژاد که با منحل کردن سازمان برنامه و بودجه و ادغام آن در استانداریها و امتیازاتی از قبیل واگذاری زمین به کارمندانی که از تهران به شهرستانها منتقل شوند و تصمیماتی از این دست شایسته بود که با مشاورین مربوطه و کارشناسان مشورت می کرد و در قالب یک لایحه ان را به مجلس ارایه می کرد و نمایندگان مجلس ازطریق کمیسیونهای تخصصی آن را بررسی می کردند مورد جرح و تعدیل قرار داده و سپس به رای گذاشته می شد.گرچه رئیس جمهور می بایست امور کشور را با رهبری بعنوان مقام اول کشور در میان بگذارد و رهبری هم در مواردی خاص و طبق همان اختیاراتی که بر طبق قانون اساسی بعنوان ولایت مطلقه فقیه دارد نظر بدهند اما تصمیماتی چون افزایش یا کاهش روزها وساعات اداری و سن بازنشستگی وادغام و تفکیک  فلان اداره و سازمان تصمیماتی از این دست مواردی حساس و پیچیده ای نیستند که رئیس جمهور محترم متوسل به رهبری شوند.
چهارم:مسایل و مشکلات سازمان و مدیریت کشور بسیار وسیع تر و پیچیده تر از این دوسه موردی است که ذکر شد.رئیس جمهور محترم اینقدر دغدغه ناترازی در آب و برق و گاز را دارد که جای علت و معلول را عوض کرده و از طرح و پیشنهادی که باعث کاهش مصرف انرژی می شود استقبال می کند اما ای بسا با اقداماتی که این ناترازی را موقتا" حل کند مسایل و مشکلات پیچیده تری را بوجود آورد.تجربه نشان داد که بااقدامات غیر کارشناسانه و جزئی نگری و جزیره ای نه تنها دردی دوا نمی شود بلکه مشکلات دیگری بر مشکلات اضافه می شود.
پنجم: همانگونه که اشاره شد  سطحی نگری و جزئی نگری باید جای خود را به همه جانبه نگری و نگاه سیستماتیک بدهد.برای کاهش مصرف انرژی دهها راهکار بهتر وجود دارد. برای کاهش تصادف در اتوبان آن اتوبان را مسدود نمیکنند.لذا برای کاهش مصرف در ادارات نباید به تعطیلی و نیمه تعطیلی ادارات متوسل شد.بسیاری از کارمندان و کارگران در بخش خصوصی کار می کنند اگر آنها نیز به این یک بام و دوهوا اعتراض کنند و قرار باشد آنها هم ساعات کاری آنها هم به نصف کاهش یابد درب تمام واحدهای تولیدی و خدماتی بخش خصوصی به دلیل افزایش هزینه های دستمزد باید بسته شود.
ششم:صرف حضور کارمند در محل کار معیاری برای کارآمدی ادارات نیست.بهره وری کار اهمیت زیادی در ارزیابی ادارات و سازمانها دارد.می بایست به تناسب کارسپاری و خصوصی سازی پستهای سازمانی نیز کاهش یابد.اگر بخشی از وظایف وزارتخانه ها به بخش خصوصی واگذار شود اما پست و شغل آن هنوز وجوددارد معلوم است که کار کمتری برای انجام دادن وجود دارد. پس آنجایی که دکتر پزشکیان می گوید کاری برای انجام دادن نیست باید تجزیه و تحلیل و مهندسی سازمانی صورت گیرد و راهکار کاهش کار موثر نیست. وقتی که میانگین کار مفید در ایران 40 دقیه و به نقل از بعضی از مسولین 20 دقیه است باید فکری به حال بهره وری کرد نه اینکه بگوییم چون کار مفید کمتر از یک ساعت است پس کارمندان روزی یک یا دوساعت سر کار باشند. مقایسه کار مفید ما با کشورهای دیگر نشان از یک فاجعه اداری دارد که باید تحول اساسی در سازمان و مدیریت ایجاد شود اما این جراحی سخت و حساس باید توسط تیم مدیریتی انجام شود نه جراح قلب.
علی کرد- دانش آموخته سازمان و مدیریت