طرح بحث «همهپرسی درباره تداوم بازدارندگی» از سوی حسن روحانی در میانه جنگی که شروع کننده و مهاجم آن امریکا است، نه مشورت، که ایجاد تردید در صفوف دفاعی کشور است
پایگاه خبر عصرجهان؛ رضا پوراستاد✍️ سخنان اخیر آقای روحانی درباره «پرسش از مردم» برای تداوم یا تغییر راهبردهای امنیتی، واکنشهای متفاوتی در پی داشته است. در حالی که مشورت با مردم اصلی غیرقابل انکار در حکمرانی است، اما آیا طرح این موضوع در میانه جنگ و تهدیدات خارجی، مصلحتاندیشی است یا تغییر زمین بازی به نفع دشمن؟
عملکرد آقای روحانی در دوران مسئولیت، بخشی از تاریخ مذاکرات کشور است که نقد و ارزیابی آن بر عهده اهل فن است. اما طرح بحث «همهپرسی درباره تداوم بازد۰ارندگی» در میانه جنگی که شروع کننده و مهاجم آن امریکا است، نه مشورت، که ایجاد تردید در صفوف دفاعی کشور است. از منظر عقلی، اصول موازنه در شرایط بحرانی اقتضا میکند سؤالات راهبردی در فضای آرامش و با اجماع نخبگانی پیگیری شود، نه در شرایطی که تهدید خارجی مستقیماً امنیت ملی را هدف گرفته است. قانون اساسی (اصل ۵۹) نیز همهپرسی را برای مسائل کلان و در چارچوب قانونگذاری پیشبینی کرده است، نه بهمثابه ابزاری برای فشار سیاسی در اوج تنشها. راهکار صحیح، تدوین اهداف ملی بر پایه وحدت و وفاق است. مشورت با مردم سنت نبوی است، اما «پرسشِ زمانبندیشده» در اوج تهدید، نه پاسداشتِ این سنت، که تضعیفکننده اقتدار ملی و امتیازدهی ناخواسته به جبهه دشمن است.
« ۱۵ شهریور ۱۴۰۵»