تقسیم ساعت های درس سواد رسانهای بین مدیران، معاونان و معلمانی است که برنامه درسی آنها با مشکل مواجه شده است؛ عاملی که از همان ابتدا این درس را به درسی بیاهمیت بدل کرده که سرانجامی همانند درس پرورشی و... در انتظارش خواهد بود
عصرجهان/عبدالجلیل کریمپور-امسال در پایه دهم برای بالابردن درک رسانهای دانشآموزان، درسی با عنوان تفکر و سواد رسانهای در نظر گرفته شده تا فهم بهتر رسانه و مخاطب را در دانشآموز درونی كند و آنها را متناسب با دنیای جدید که پر از رسانههای متعدد است به سمت جلو سوق دهد تا بتواند با فهمی وسیعتر به این دنیای بزرگ قدم بگذارد.
در این کتاب به فنون خلق پیام رسانهای، مخاطبشناسی، رسانه، سبک زندگی و... پرداخته شده که تدریس و ارائه پیام این درس به تخصصی جدی نیاز دارد و برای همین، تدریس این درس براساس بخشنامه وزارتی به عهده معلمان جامعهشناسی گذاشته شده است؛ اما آنچه متأسفانه در سازماندهی نیروها در این قضیه رعایت نمیشود، تقسیم این درس بین مدیران، معاونان و معلمانی است که برنامه درسی آنها با مشکل مواجه شده است؛ عاملی که از همان ابتدا این درس را به درسی بیاهمیت بدل کرده که سرانجامی همانند درس پرورشی و... در انتظارش خواهد بود.
آنچه فرادستان و برنامهریزان از همین ابتدا باید بهآن توجه کنند، تأکید بر اهمیت این درس است، بهگونهای که پیامد تدریس آن ارتقای سواد رسانهای دانشآموز باشد. در دنیای کنونی که فضای مجازی وقت زیادی از کاربران خود گرفته و به طرق مختلف آنها را سرگرم خویش کرده، ضروری است حداقل دانشآموز ما رسانه را بهخوبی بشناسد و از کم و کیف آن آگاه شود و استفاده جدی و منطقی از آن را در برنامه کاری خود قرار دهد تا در دنیای مدرن که پایهریزی آن بیشتر حول محور رسانه است، هم حرفی برای گفتن داشته باشد و هم درست از آن بهره ببرد.
سعی کنیم این باور در دانشآموز ایجاد شود که این درس راهگشای او به سمت درک صحیح رسانه است و درسی سرگرمکننده و بیهدف نیست! همه آنچه گفته شد برای این است که بر این واقعیت تأکید کنیم که هنوز هم دروسی هستند که نتوانستهاند جدیبودن خودشان را به دانشآموز نشان دهند و همچنان به آنها با عنوان دروس فرعی نگریسته میشود که هیچ مشکلی از دانشآموز رفع نمیکنند و بود و نبودشان مشكلي به وجود نمیآورد و معلمان آنها نیز آن کاریزمای لازم را به دلایل ذکرشده ندارند؛ بنابراین آنچه توجه به آن ضروری به نظر میرسد، نگاه جدی به این درس تازهمتولدشده است که از همین ابتدا از سوي عوامل سازماندهی اداری راهی انحرافی را شروع کرده است و نمیتوان پیامدی منطقی برای آن انتظار داشت. از دید نگارنده در همین فرصت باقیمانده تا شروع سال تحصیلی میتوان برنامهای جدی برای برونرفت از این حالت، برای این درس اندیشید تا هم دانشآموز از آن بهرهای جدی ببرد و هم سیستم آموزشوپرورش حرفی برای جایدادن این درس در برنامه درسی داشته باشد.