1405/03/28 13:36


53424
تاریخ انتشار: 1395/06/30 19:07
دوست دارم یادی داشته باشم از طرح جنابعالی به نام "جهان عاری از خشونت و افراطی گری" که درمنطقه پر آشوب خاورمیانه یک ایده بسیار عالی و تضمین کننده این سیاست نظام جمهوری اسلامی ایران است که همواره ایران خواستار صلح و آرامش و امنیت در هر مکانی از این کره خاکی است

آنچه ذیلا می خوانید از سری یادداشت های ارسالی مخاطبین است و انتشار آن الزاما به معنی تایید یاداشت نیست.
پایگاه اطلاع رسانی عصرجهان/اسماعیل جاوید-دانشجو دانشگاه فرهنگیان
خداوندی که انسان آفرید و انسان را آزاد و مختار آفرید
آزادی اگر چه نام آن در کشورمان کلیشه شده است اما بی شک هر انسانی با روح و تفکر آزاد از این نام لذت می برد و خود را چیزی جزء یک موجود آزاد نمی داند.
هنگامی که نام آزادی می آید فکرم بی درنگ به سوی جمله ای زیبا از اکبر اعلمی که آزادی را بسیار خوب بیان می کند می رود.
اعلمی آزادی را اینچنین بیان می کند که بر دل هر  انسان آزادی خواه و پاکبازی می نشیند(آزادی از عدالت زاده می شود و با اندیشه سروده می شود با دیوار شعر و زندان فریاد می شود با بیگانه باطل و با استبداد تکه ای نان می شود، آزادی اگر حق است گرفتنی است و اگر هزینه دارد پرداختنی است)
نکته ای اصلی که قصد ورود به آن را دارم بحث مهم و خطیر انتخابات در کشور عزیزمان ایران اسلامی است که تا چند ماه دیگر به وقوع می پیوندد . انتخاباتی که سرنوشت اقتصادی، سیاسی، فرهنگی، اجتماعی و مهم تر از همه امنیتی ما به انتخابات حقیر را بر آن داشت تا با رصد مسائل کشورم ایران از انتخابات سال 1396 که در اردیبهشت 1396 برگزار می شود سخن بگویم.
انتخابات 96 هم به مثابه دیگر ادوار گذشته انتخابات ریاست جمهوری انتخابات مهم و خطیر در عرصه سیاسی کشورمان است فلذا حساس بودن این دور به خاطر عواملی است که بنظر می رسد ذکر آن حساسیت ها خالی از فایده نباشد.
هر دولتی که منتخب مردم است و سکان حکومت را در دست می گیرد برای مردم کشورش سه کار عمده در سطح کلان انجام می دهد که در پایان آن دولت چیزی جزء همین اعداد و ارقام از آن سیاست های کلان در حافظه ی تاریخی بسیار قوی آن مردم نمی ماند.
نخست: بحث اقتصاد پویا که رفاه و آسایش مردم کشور را به دنبال دارد
دوم: آرامش در سیاست داخلی در بین اقشار تاثیر گزار در عرصه سیاست
سوم: سیاست خارجی در خور شان نظام جمهوری اسلامی ایران  که موجب سرافرازی ملت ایران در دایره نظام جهانی می باشد.
نخست: اما از سال 1392 دولتی با اسم و شعار تدبیر و امید در کشور ایران حکومت می کند که بی گمان همانند دولت های قبل خود را برای یک آزمون دیگر در سال 1396 آماده می کند که اگر جانب انصاف را همراه با چاشنی نقد به کار بگیریم باید دید در آن سه سیاست کلان برای کشور ایران چه آماری را از خود بر جای گذاشت که البته هنوز چند ماهی از عمر دولت تدبیر و امید به جای خود باقی است اما برای قضاوت و داوری و نقد زمان خوبی است
دولت یازدهم هنگامی که در سفر های انتخاباتی و مناظره های انتخاباتی به شرح عقاید و افکار و برنامه های خود می پرداخت از تحقق شعار رونق اقتصادی زیاد سخن گفت و گاها از وعده صد روزه به مردم ایران نوید یک شکوفایی خوب را در عرصه اقتصاد می دهد که با احترام کامل عرض کنم که آن سه ماه به سه سال طول کشید و ایرانیان شاهد رونق و شکوفایی اقتصاد نشدند که شاید بنده هم وضعیت آن روز تحویل گرفتن دولت را بدانم امام جناب دکتر روحانی که از سران نظام و از وارسته ترین و پخته ترین سیاسیون کشور هستند  اگر وضعیت آشوب زده آن دوران را می دانستند چرا وعده سه ماهه برای پویایی اقتصاد را دادند که امروزه بعد از سه سال از طرف قشر دانشگاهی و اقتصاد دانان و منتقدان در جایگاه نقد قرار بگیرند و خوب است بگویم نه برای عدم رونق در اقتصاد بلکه برای دادن شعار احساسی که خود نیز واقف بر موضوع بوده ای که آن اقتصاد ساعتی در حال تغییر نه تنها در سه ماه بلکه در سه سال هم به رونق و شکوفایی نمی رسد اما به مردم وعده داده ای و تا امروز از ایجاد شکوفایی و رونق در عرصه اقتصاد ناتوان مانده ای باید بیشتر مورد نقد قرار بگیرید.
جناب دکتر روحانی ما نیز میدانیم هنگامی که کشوری در دنیای امروزی که کشورها در همه عرصه ها به جزء عرصه سیاسی که سرنوشت خودرا باید خود رقم بزند همانند یک دهکده باید مسالمت آمیز در کنار یک دیگر با شعار صلح و امنیت پایدار روزگار بگزرانند و از روابط با یک دیگر به ترمیم و شکوفایی عرصه های اقتصادی، فرهنگی، اجتماعی، گردشگری زندگی خود بپردازند. جنابعالی در شرایطی که ظالمانه ترین و فلج کننده ترین تحریم های ناجوانمردانه در کشور تحمیل بود سکان کشوری ر ادر دست گرفته ای که در بیشتر عرصه ها دچار رکود و تعطیلی بود.
پیرو بحث اقتصاد پویا که در بند های قبلی عرض کرده ام ما می دانیم هنگامی که کشوری تحریم است و از اقتصاد دنیا بی بهره است ارزش پول ملی کاهش پیدا می کند و هنگامی که ارزش پول ملی کاهش پیدا می کند اقتصاد آن کشور کوچک می شود در نتیجه کوچک شدن اقتصاد کشور  سرمایه گزاران سرمایه کلان در یک اقتصاد کوچک تزریق نمی کنند و به زبان اقتصادی این کار یک ریسک بزرگ است در نتیجه عدم سرمایه گزاری و کمبود سرمایه گزار به دلیل تحریم و کوچک شدن اقتصاد تورم بالا و افسار گسیخته و رکود اقتصادی بوجود می آید اما از آنجایی که دولت جنابعالی در عرصه عدم رونق اقتصادی مورد نقد همگان است خوب است بگویم در این شرایط که دولت و کشور هم با تورم روبه رو بود هم با رکود از آنجایی که دستی خالی برای ایجاد شرایط خوب در جهت مثبت کردن آن دو هدف به طور همزمان داشته اید اما توانستید تورم که افزایش بی رویه قیمت هاست را به قول خود مهار اسب بی مروت آن را بکشید و آن را کاهش دهید که این مهم یک کار مثبت و قابل تقدیر است.
دوم : آرامش در سیاست داخلی کشور
همه ایرانیانی که دگر بار پای صندوق های رای خواهند رفت با ورانداز کردن مسائل سیاسی داخل کشور به یاد می آورند قانون مندی و احترام گذاشتن  دولت شما را به دیگر قواهای نظام اسلامیمان .
از ابتدای دولت یازدهم به خاطر می آوریم هنگامی که برای دادن رای اعتماد به وزیرانت مجلس نهم چه تهمت ها و توهین هایی را نثار تک تک اعضای کابینه پیشنهادی می کند . اجمالا تنها آن موارد را نام می برم از قبیل: آمریکایی بودن– با سرم رفتن به وزارت خانه–حامی فتنه بودن – برانداز و .......
در قضیه وزارت علوم و وزارت ورزش همگان دیدند که با پشت پا زدن به پنج وزیر پیشنهادی به دنبال رقم زدن یکشنبه های سیاه بودن اما از آنجائیکه شان و منزلت شما به خاطر دلسوزی برای نظام همانند آن مرد که رفته به دنبال آشوب در مجلس و فیلم نشان دادن در مجلس نبود آرامش در عرصه سیاست داخلی را دنبال کردید و از بحران های هر روز آن دوران همانند این روزها که هر روز با ایجاد یک بحران جدید برای دولت جنابعالی که گویا به زعم آن ها دولت منتخب مردم نیست به سلامت عبور کرده اید.
جناب دکتر روحانی در این عرصه کمال عشق ورزی را به  جنابعالی دارم چرا که شعار (تضارب آراء ) که همان رقابت در عین رفاقت هست را تماما به جای آورده ای .
سوم: سیاست خارجی همراه با مصلحت ، عزت و قدرت
امروز سی ام شهریور 1395 می باشد همزمان با سالگرد طرح بین المللی گفتگوی تمدن ها که از طرف کشور ایران به سازمان ملل پیشنهاد می شود و سال 2001 را به همین نام نامگذاری می کنند و چه افتخاری است برای ایرانیان که اسم سال را برای همه جهانیان گفتگوی تمدن هایی نام بگذارند که پیشنهاد کشور ایران است .این گفت وگو را نباید با مذاکره که عمدتامیان سیاستمداران صورت میگیرد و هدف آن جلب منفعت و دفع ضرر است و دردوران ما و شاید در طول تاریخ به تحمیل خواست و منفعت طرف قدرتمند به طرف ضعیف انجامیده و اگرمذاکره به این صورت به پایان نرسیده است و به جنگ انجامیده است اشتباه کرد همچنین گفت وگو با مباحثه که معمولا میان عالمان و مومنان برسر مباحث علمی واعتقادی صورت می گیرد تفاوت دارد .رئیس محترم دولت اصلاحات هنگامی که طرح گفت وگوی تمدن ها را در مقابل ایده جنگ تمدن ها از هانتینگتون ارائه می دهد این چنین پیوندی از سیاست و گفت و گو را رقم میزند که(در زمانه ای که دیوارسیاست همه زندگی بشر را احاطه کرده است و متاسفانه سیاست روزگارما سیاست جنگ است نمی شود از سیاست نگفت و پیوند گفت و گو با سیاست از این جهت است که ما را به تامل در سیاست فرامی خواند) و دوست دارم یادی کنم از طرح جنابعالی به نام "جهان عاری از خشونت و افراطی گری" که درمنطقه پر آشوب خاورمیانه یک ایده بسیار عالی و تضمین کننده این سیاست نظام جمهوری اسلامی ایران است که همواره ایران خواستار صلح و آرامش و امنیت در هر مکانی از این کره خاکی است.
جناب دکتر روحانی باعث افتخار من ایرانی است هنگامی که برای اولین بار در کسوت رئیس جمهوری در سازمان ملل برای جهانیان و حاضرین بسیار در مجمع عمومی برای صندلی ها پر دست های صلح طلب تان را باز کرده ای و شعار ایران خواستار صلح و آرامش را با دلی صلح طلب و جانی تشنه برای صلح و امنیت پایدار به گوش جهانیان رسانده ای .
جناب روحانی برای جوان ایرانی مایه افتخار است رئس جمهوری داشته باشد که نرود در دنیا شعار مدیریت جهانی بدهد در حالی که جهانیان حتی به کشورش نمی آیند و او را برای امنیت جهان مخاطره آمیز می دانند. افتخار جایی است که هنگامی که رئیس جمهور ایران به سازمان ملل وارد می شود روسای کشورهای تاپ و درجه یک دنیا برای ملاقات با وی وقت ملاقات میگیرند.
سربلندی جایی است که رئیس جمهور آمریکا خود گوشی تلفن را بردارد و برای رئیس جمهور ما تلفن کند
جناب دکتر دوحانی دولت جنابعالی توانست بحث بسیار پیچیده و سیاسی هسته ای را که مدت ها توسط عده ای در داخل و خارج از بعد فنی خارج شد و به بعد سیاسی کشیده شد را در پرتو عنایات رهبری به سرانجام برساند که گفتن ریز و درشت آن مباحث از حوصله این متن خارج است اما آن چیز کلی که از برجام باید گفت در چند عرصه این است که ابتدا در جهانی که همگان بر علیه ایران قطعنامه و در لفظی دیگر کاغذ پاره صادر می کردند می تواند ضامن این جمله باشد که برجام پیروزی گفتمانی ملت ایران است در عرصه دیگر برجام راه ایران تحریم شده را به تجارت جهانی باز می کند که با حداکثر استفاده از آن می توان به اقتصاد پویا و شکوفا رسید . پس ستودنی است دولت و حکمرانی جنابعالی که انشاء الله در انتخابات 96 هم این امر به تحقق بپیوندد.
نوشته اسماعیل جاوید.
دانشجو دانشگاه فرهنگیان




Copy Right 2013 Artmis.ORG