مسجدسلیمان شهر من و تو که درصده اخیر، بی ادعا شیره جان داد و جان بخشید. بی وقفه نقش مادری فداکار را برای ایران ایفا نمود. اما بهایی که در راستای این دلدادگی پرداخت ، چنان سنگین بود که نه تنها بر داشته های خود باقی نماند، بلکه دارایی و همه داشته هایش از دست داد.
پایگاه اطلاع رسانی عصرجهان (asrjahan.ir)
شهروز اسدی مدرس دانشگاه و فعال سیاسی- اجتماعی در گفتگوئی کوتاه با پریسا طاهری خبرنگار پایگاه اطلاع رسانی عصرجهان اوضاع مسجدسلیمان را این گونه توصیف نمود:
در لایه های پر از فراز و نشیب و تو در توی تاریخ، شهریست به وسعت بیکران آلام انسانهایی که;
گنج را با رنج معاوضه نموده اند!
هرچند در تعارفات فلسفی ، رنج را با عیار برتر از گنج قیاس میکنند ، اما;
واقعیات و ماهیت رنج هیچگاه تعارف نمی شناسد.
خواندیم و خواندند و گفتیم و گفتند که از رنج به گنج میرسد انسان اما، واقعیت اینگونه نشد.
نه تنها مردمان این شهر از رنج به گنج نرسیدند، بلکه;
گنج شان، مسبب رنجشان گردید...
شهر من ، شهر تو ، شهر ایرانبانان بی ادعا...
مسجدسلیمان شاید از حیث جغرافیا همپای کلانشهر ها نباشد اما، وسعت سایه ای که بر ایران و ایرانی در حین آفتاب سوزان انداخت، بقدر بخشی از تاریخ ایران عزیز است!
شهر من، فارغ از هویت و اصالت قدمت دار باستانی اش، حتی در همین سده اخیر و فقط در یک بعد ، آنهم اقتصادی، توانست بر تاریخ یک سرزمین اثر مستقیم بگذارد.
از سحرگاه پنجمین روز امرداد 1287 خورشیدی که در عمق 360 متری از سطح زمین نفت را به این بوم و بر ارزانی داشته است، بی وقفه نقش مادری فداکار را برای ایران عزیز داشته است.
شهر من شیره جان داد و جان بخشید که مغرور و سرافراز چشم اندازش طراوت و بالندگی کل سرزمینش باشد.
اما به چه قیمتی؟!
بهایی که در راستای دلدادگی اش پرداخت ، چنان سنگین بود که نه تنها بر داشته های خود باقی نماند، که;
دارایی و همه داشته هایش نیز مستهلک گردید و پسرفت داشت.
لیست عریض و طویل اولین های مسجدسلیمان چنان از زمان خویش سبقت گرفته بود که هر بیننده و شنونده ای بدون رجوع به تاریخ و صرفأ دیدن لیست و تعاریف ، خدای ناکرده حس اغراق به ایشان دست میدهد!
آیا خواست زیادی است که حداقل و بدون چشم داشت به پیشرفت های این عصر(هر چند حق هر شهریست) داشته های دیروزمان برگردند؟!
با امید به فردایی بهتر...
فرزند مسجدسلیمان/شهروز اسدی