ابراهیم کیانی قلعه سردی، فعال اجتماعی لر، در مطلبی با عنوان " جاده مرگ اهواز ایذه  و بی خبری مسولین!" در پایگاه اطلاع رسانی"عصرجهان" نوشت:

جاده اهواز ایذه به سمت اصفهان که یکی از باریک ترین جاده های کشور با سنگین ترین ترافیک عبوری و با تردد تریلرها، کامیون ها و انواع اقسام و سایل نقلیه در حال سرازیر شدن از چند استان در این مسیر کوهستانی و سخت داستان های غم انگیز و تراژدی های وحشتناکی را از مرگ کسانی رقم زده که اگر مرثیه خوانی پیدا شود که مصیبت آنان را بخواند سنگدل ترین فرد ممکن ازاین مرثیه دق خواهد کرد!بخصوص که با شاخ به شاخ شدن های مداوم کامیون های عبوری با خودروهای سواری داخلی  که به ضربه ای کوچک درهم مچاله می شوند و هر روز هر هفته صحنه ای از این صحنه های  دلخراش را صورت می دهند پس برهمگان ضروری ست که جهت باز شدن گوش سنگین مسولین محلی که خود را به خواب خرگوشی زده اند , تلنگری بر احساس زنگ زده شان زده و خواب راحت آنان را برهم زند که خانواده ها ی مصیبت دیده غم ازدست دادن عزیزان شان را با هیچ چیزی نمی توانند جایگزین کنند.

شاید با این قلم وجدان نیمه خفته ای در شنیدن این غم نامه به خود آید و از درآمدهای بی نظیر این خاک ثروتمند بی داشتن منتی فکری به حال این مسیر آدم خوارکند تا اگر بشود رنجش کشنده مرگ و میر مردمان ساکن در جوار این جاده را بگیرند و گمان کنند این همان جاده کهن  دوهزار پانصد سال گذشته است که هخامنشیان با ایجاد چاپارخانه های مداوم برای امنیت عابرین و مسافرین این جاده بهترین ایمنی را برقرار ساخته و گمان نمی برم این غم نامه تقاضای غیر معقولی در ردیف توقعات بالای مردم تلقی گردد که از سر تفنن به انتشار آن روی آورده باشند زیرا که گوش اگر گوش تو و ناله اگر ناله من آنچه البته به جایی نرسد فریاد است.

آقایان مسولین مربوطه اگر به این مطالب باور ندارید حتما سری به قبرستان های روستاهای همجوار این جاده مرگ بزنید تا سنگ قبر پدران , مادران و جوانانی که حق حیات داشته اند اما توسط این مسیر مخوف گرفته شده اند را ببینید!

ابراهیم کیانی قلعه سردی

فعال لر-ایذه